Kategoria: Emerytura

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z emeryturą?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Większe świadczenia emerytalne dla właściciela działalności gospodarczej

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2019-05-27

Teściowa prowadzi własną działalność gospodarczą i przez ostatnie 10 lat płaciła składki ZUS od podstawy 4000 zł. W tym roku osiągnęła wiek emerytalny i dowiedziała się, że będzie dostawała emeryturę w takiej samej wysokości, jak jej koleżanka, która płaciła składki ZUS od kwoty 1800 zł. Czy w takiej sytuacji nie przysługują jej większe świadczenia emerytalne?

Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Rzetelne i wyczerpujące odpowiedzi
Alicja, pedagog
Panie Mecenasie! Bardzo dziękujemy za całą pomoc - wiele wątpliwości nam Pan wyjaśnił . Sądzę, że dalej będziemy próbować same rozplątywać te nasze sprawy, choć jeśli napotkamy kolejne trudności, pozwolimy sobie w nowych zapytaniach skorzystać z Pańskiej pomocy. Jeszcze raz serdecznie dziękujemy.
Ewa, 70 lat, obecnie emerytka
Bardzo dziękuje Pani Izabeli za niezwykle klarowną poradę prawną. To już kolejny raz kiedy korzystam z usług portalu i wiem, że jak tylko będę potrzebował prawnego wsparcia to tu wrócę. Pozdrawiam
Miłosz, 31 lat
Bardzo fajna sprawa. Porada prawna bez ruszania się z domu i poszukiwania kancelarii. I do tego prawie błyskawiczna odpowiedź. Z udzielonej odpowiedzi jestem zadowolona. Co do ceny, to nie wiem czy zapłaciłam dużo czy mało, bo nie korzystałam wcześniej z porad prawników, więc nie mam porównania. Wydaje mi się jednak, że cena nie była zbyt niska w porównaniu do stopnia złożoności sprawy.
Barbara
Rzeczowe wyjaśnienie i informacja której nie mogłam nigdzie znaleźć, nikt nie potrafił konkretnie odpowiedzieć co mam zrobić, jaki wniosek mam złożyć. Cena bardzo sensowna, zwłaszcza że bez wychodzenia z domu, bez starty czasu, paliwa i wszelkiego po drodze wiem co mam zrobić.
Ewa, 35 lat, Pracownik IT

Opłacanie składek przez 10 lat nie jest adekwatne do określenia sprawiedliwości przy wyliczaniu emerytury.

 

Na przestrzeni lat emerytury były liczone w różny sposób.

 

Najpierw – od 1999 roku według starego portfela.

 

Zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury po staremu zostały określone w art. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353; dalej jako – u.e.r.). Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury (renty) uwzględnia się przychód, stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne:

 

1) Z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z okresu ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok zgłoszenia wniosku o emeryturę (rentę).

2) Z dowolnych 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku. Nie muszą to być lata następujące po sobie, a ustalenia według tej zasady dokonuje się tylko na wniosek uprawnionego (art. 15 ust. 6 u.e.r.). Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia z okresu 20 lat kalendarzowych można wskazać również te lata, w których ubezpieczony przebywał w ubezpieczeniu przez okres krótszy niż rok – jeżeli jest to dla niego korzystne. Można również – na jego wniosek – pominąć te lata, w których przebywał w ubezpieczeniu przez cały rok. Ubezpieczony nie może natomiast wskazać tzw. „roku pustego”, a więc takiego, w którym udowodni okres pozostawania w ubezpieczeniu, natomiast nie przedstawi dowodów wymaganych do ustalenia podstawy wymiaru emerytury (renty).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

 

Przychód uwzględnia się w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w roku, w którym nabyło się prawo do niego (np. tzw. „trzynastkę”), a nie w roku jego wypłaty. Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury (renty) uwzględnia się jedynie ten przychód, od którego została odprowadzona składka na ubezpieczenie społeczne lub emerytalno-rentowe. Wyjątki od tej zasady stanowi art. 15 ust. 3 i 3a u.e.r. stanowiący, że do podstawy wymiaru świadczenia wlicza się także następujące kwoty, od których nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne:

 

– wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy,

– zasiłków: chorobowego, opiekuńczego, wyrównawczego, macierzyńskiego,

– dodatku wyrównawczego,

– wartość rekompensaty pieniężnej ustalonej zgodnie z pkt. 3 załącznika do ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 294).

 

Podstawę wymiaru emerytury (renty) ustala się w następujący sposób:

– oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek na ubezpieczenie, oddzielnie dla każdego roku kalendarzowego, z wybranych przez uprawnionego lat kalendarzowych,

– oblicza się stosunek każdej z tych sum do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach,

– wylicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która stanowi wskaźnik podstawy wymiaru emerytury (renty) – podlegający ograniczeniu do 250%,

– wskaźnik podstawy wymiaru emerytury (renty) mnoży się przez kwotę bazową, otrzymując w ten sposób podstawę wymiaru emerytury (renty).

 

Emerytura według starych zasad wynosiła:

– 24% kwoty bazowej (art. 53 u.e.r.),

– po 1,3% podstawy wymiaru emerytury za każdy rok okresów składkowych,

– po 0,7% podstawy wymiaru emerytury za każdy rok okresów nieskładkowych.

 

Było to o wiele korzystniejsze niż emerytura liczona według nowych zasad.

 

Wymiar emerytury liczonej według nowych zasad zależy od:

– zgromadzonych i zwaloryzowanych składek i ewentualnie kapitału początkowego (kapitał początkowy liczy się jak emeryturę według starych zasad),

– wybranego momentu przejścia na emeryturę,

– średniej dalszej długości trwania życia.

 

Podstawę obliczenia emerytury stanowi suma zwaloryzowanych składek zaewidencjonowanych na indywidualnym koncie ubezpieczonego oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego.

 

Artykuł 26 u.e.r. określa zasady, według których ustala się wysokość emerytury, a mianowicie emeryturę stanowi kwota uzyskana w wyniku podziału podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego.

 

Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach, zaś średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla kobiet i mężczyzn i wyraża się w miesiącach. Tablice trwania życia ogłasza corocznie Prezes GUS w „Monitorze Polskim” (art. 26 ust. 4 u.e.r.), są one podstawą przyznania emerytur na wnioski zgłaszane w okresie od 1 kwietnia do 31 marca następnego roku kalendarzowego.

 

W międzyczasie był system mieszany.

 

Emerytura dla jednej osoby liczona z tych samych okresów po staremu i po nowemu zasadniczo się różniła.

 

Skąd więc ta różnica?

 

1) Może wynikać z różnego sposobu liczenia emerytury – daty otrzymania świadczenia.

2) Może wynikać z wysokości kapitału początkowego – różnic w wysokości kapitału z uwagi na dochody do 1999 roku, brak dowodów na te dochody, brak dokumentacji.

3) Może wynikać z różnej kwoty zgromadzonych składek – składki za ostatnie 10 lat, podczas gdy zliczane są składki od 1999 roku – czyli z 20 (różnice w zarobkach, podstawie wymiaru składek z ostatnich 20 lat).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z emeryturą?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »