Kategoria: Składki

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem ze składkami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zaległości w ZUS z działalności gospodarczej

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2015-12-07

Tata prowadził działalność gospodarczą i powstały zaległości w ZUS za niego i pracowników. Firma została zlikwidowana w 2008 r., zaległości wyniosły w sumie 300 tys. zł. Trzy lata temu ojciec spłacił połowę długu, ale reszta została. ZUS wpisał się na hipotekę ojca domu. Tato chciałby spłacić dług wobec ZUS, sprzedając dom. Czy istnieje możliwość negocjacji długu z ZUS-em? Kto powinien negocjować, ojciec (który nie ma o tym pojęcia), czy wyspecjalizowany prawnik? Czy można podpisać z ZUS-em ugodę, że w przypadku sprzedaży nieruchomości część pieniędzy zostanie przekazana na konto ZUS? A może są jakieś inne rozwiązania?

Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Panie Mecenasie! Bardzo dziękujemy za całą pomoc - wiele wątpliwości nam Pan wyjaśnił . Sądzę, że dalej będziemy próbować same rozplątywać te nasze sprawy, choć jeśli napotkamy kolejne trudności, pozwolimy sobie w nowych zapytaniach skorzystać z Pańskiej pomocy. Jeszcze raz serdecznie dziękujemy.
Ewa, 70 lat, obecnie emerytka
Bardzo dziękuje Pani Izabeli za niezwykle klarowną poradę prawną. To już kolejny raz kiedy korzystam z usług portalu i wiem, że jak tylko będę potrzebował prawnego wsparcia to tu wrócę. Pozdrawiam
Miłosz, 31 lat
Bardzo fajna sprawa. Porada prawna bez ruszania się z domu i poszukiwania kancelarii. I do tego prawie błyskawiczna odpowiedź. Z udzielonej odpowiedzi jestem zadowolona. Co do ceny, to nie wiem czy zapłaciłam dużo czy mało, bo nie korzystałam wcześniej z porad prawników, więc nie mam porównania. Wydaje mi się jednak, że cena nie była zbyt niska w porównaniu do stopnia złożoności sprawy.
Barbara
Rzeczowe wyjaśnienie i informacja której nie mogłam nigdzie znaleźć, nikt nie potrafił konkretnie odpowiedzieć co mam zrobić, jaki wniosek mam złożyć. Cena bardzo sensowna, zwłaszcza że bez wychodzenia z domu, bez starty czasu, paliwa i wszelkiego po drodze wiem co mam zrobić.
Ewa, 35 lat, Pracownik IT
Serdeczne i szczere podziękowania dla Pana Janusza Polanowskiego za okazaną pomoc i doradztwo. Pełen profesjonalizm. Polecam.
Dawid, 29 lat, Przedsiębiorca

Jeśli ZUS wpisał się na hipotekę, to nie ma szans na sprzedaż domu bez spłacenia całego długu w ZUS. Oczywiście można zbyć nieruchomość, ale wpis na hipotece zostanie. Nie sądzę, aby ZUS tylko po to, aby otrzymać część długu, pozwoli na wykreślenie się z hipoteki, skoro ma już zabezpieczoną wierzytelność. Jeśli ojciec spłaci całość, można wykreślić wpis na hipotekę.

Zacznijmy od początku. Wpis na hipotekę nie zabrania zbycia nieruchomości. Można ją sprzedać, darować, ale nadal ZUS będzie wpisany do hipoteki i nadal będzie mógł np. egzekucyjnie sprzedać nieruchomość. Bez względu na to czyją będzie własnością.

Każdy nowy właściciel będzie dłużnikiem rzeczowym ZUS i będzie ryzykował utratę nieruchomości.

Zgodnie z treścią art. 75 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (j.t. Dz. U. 2001 r. Nr 124, poz. 1361; dalej „u.k.w.h.”) zaspokojenie wierzyciela hipotecznego z nieruchomości następuje według przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym, chyba że z nieruchomości dłużnika jest prowadzona egzekucja przez administracyjny organ egzekucyjny (do zaspokojenia wierzyciela hipotecznego może także dojść w trakcie postępowania upadłościowego – szerzej B. Swaczyna, „Hipoteka umowna na nieruchomości”, Kraków 1999 r. s. 151 i n.). Oznacza to, że wierzyciel musi uzyskać tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Zamknięty katalog tytułów egzekucyjnych określony jest w art. 777 Kodeksu postępowania cywilnego. Spośród nich najbardziej korzystny dla wierzyciela jest akt notarialny, w którym dłużnik poddaje się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej w określonym w akcie notarialnym terminie. Takie postanowienie może być zamieszczone w umowie o ustanowieniu hipoteki. Strony nie mogą umówić się na inny sposób egzekucji, ponieważ taka umowa byłaby nieważna – art. 75 u.k.w.h w związku z art. 58 Kodeksu cywilnego.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Egzekucja z nieruchomości uregulowana jest w art. 921-1013 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.).

Do zaspokojenia wierzyciel hipotecznego w sądowym postępowaniu egzekucyjnym może dojść w następstwie:

  1. prowadzenia lub przyłączenia się do prowadzonej przez innego wierzyciela egzekucji z przedmiotu hipoteki przez wierzyciela hipotecznego;
  2. egzekucji prowadzonej z przedmiotu obciążonego hipoteką przez innego wierzyciela i uczestniczenia wierzyciela w postępowaniu o podział sumy uzyskanej z egzekucji.

W celu wszczęcia postępowania egzekucyjnego wierzyciel powinien złożyć wniosek wraz z tytułem wykonawczym u komornika. Ponadto, w przypadku należności bankowych, zgodnie z treścią art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (j.t. Dz. U. 2002 r. Nr 72 poz. 665), bankowy tytuł egzekucyjny może być podstawą egzekucji prowadzonej według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonywała czynności bankowej lub jest dłużnikiem banku z tytułu zabezpieczenia wierzytelności banku wynikającej z czynności bankowej i złożyła pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji, oraz gdy roszczenie objęte tytułem wynika bezpośrednio z tej czynności bankowej lub jej zabezpieczenia. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 września (III CZP 60/96; OSNC 1996 r. nr 11 poz. 140) przyjął, że tytuł wykonawczy przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim nie uprawnia do prowadzenia egzekucji z nieruchomości objętej wspólnością ustawową bez nadania tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi tej osoby.

Komornik wzywa dłużnika, aby ten zapłacił dług w ciągu dwóch tygodni, i jednocześnie składa w sądzie prowadzącym księgę wieczystą tej nieruchomości wniosek o dokonanie wpisu o wszczęcie egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów (art. 923 K.p.c.). Nieruchomość w postępowaniu egzekucyjnym może zostać sprzedana jedynie w przetargu. Zgodnie z art. 1000 K.p.c. z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności wygasają wszelkie prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych ciążące na nieruchomości. Na miejsce tych praw powstaje prawo do zaspokojenia z ceny nabycia z pierwszeństwem przewidzianym w przepisach o podziale ceny uzyskanej z egzekucji (zobacz art. 1025 K.p.c., też niżej).

Pierwszeństwo zaspokojenia się z nieruchomości przez wierzyciela hipotecznego nie ma charakteru bezwzględnego. Kodeks postępowania cywilnego w art. 1025 przewiduje, że z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:

  1. koszty egzekucyjne;
  2. należności alimentacyjne;
  3. należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i koszty zwykłego pogrzebu dłużnika;
  4. należności wynikające z wierzytelności zabezpieczonych hipoteką morską,
  5. należności zabezpieczone hipotecznie lub zastawem rejestrowym albo zabezpieczone przez wpisanie do innego rejestru (…).

Po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości sąd niezwłocznie sporządza plan podziału pomiędzy wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości (zobacz art. 1023 K.p.c.). W podziale tym uczestniczą także oprócz wierzyciela hipotecznego także inne osoby (zobacz art. 1036 K.p.c.). Jeżeli pojawią się osoby, o których mowa w art. 1025 pkt. 1-4 K.p.c., to zostają zaspokojone w pierwszej kolejności. Należności zabezpieczone hipotecznie znajdują się więc jak widać dopiero na piątym miejscu. W równym stopniu (czyli również w piątym) zaspokajane są koszty postępowania oraz odsetki za ostatnie dwa lata przed przysądzeniem własności w wysokości 1/10 kapitału (art. 1025 § 3 K.p.c.). Pozostałe koszty postępowania oraz odsetki zaspokajane są w kategorii dziesiątej. Jeżeli suma uzyskana z egzekucji nie jest wystarczająca do zaspokojenia w całości wszystkich należności z tej samej kategorii, wówczas wierzytelności są zaspokajane stosunkowo.

Wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości obciążonej hipoteką, bez względu na ograniczenie odpowiedzialności dłużnika wynikające z prawa spadkowego (art. 74 u.k.w.h.). Należy przypomnieć, że spadkobierca może przyjąć spadek wprost, może spadek odrzucić albo też przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza (zobacz art. 1031 K.c.). W tym ostatnim przypadku odpowiedzialność spadkobiercy jest ograniczona do wartości stanu czynnego spadku. Jeżeli długi przeważają, wówczas wierzytelności obciążające spadek ulegają odpowiedniej redukcji. Jednakże reguła ta nie ma zastosowania do wierzytelności zabezpieczonej hipoteką – wierzytelność ta zostaje zaspokojona bez względu na ograniczenia wynikające z prawa spadkowego.

Zgodnie z art. 65 ust. 1 wskazanej ustawy, w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka). Sąd wyjaśnił też, że stosownie do treści art. 75 ustawy, zaspokojenie wierzyciela hipotecznego z nieruchomości następuje według przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym, chyba że z nieruchomości dłużnika prowadzona jest egzekucja przez administracyjny organ egzekucyjny. Jeśli zobowiązany nie wykonuje należnego świadczenia pieniężnego, to wierzyciel hipoteczny realizuje swoje uprawnienia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel hipoteczny musi uzyskać tytuł wykonawczy, którym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności (art. 776 K.p.c). Jeżeli egzekucja jest skierowana przeciwko dłużnikowi hipotecznemu, który nie jest dłużnikiem osobistym, to w klauzuli wykonalności należy zastrzec dla niego prawo powoływania się na ograniczoną odpowiedzialność tylko z nieruchomości, o ile nie zostało to zastrzeżone w samym tytule, stosownie do art. 792 K.p.c.

Jeśli Pani ojciec chce zbyć nieruchomość, żeby spłacić cały ZUS, może zrobić tak: – kupujący przelewa na konto ZUS określoną kwotę wyczerpującą całe zadłużenie, a ZUS wykreśla się z hipoteki. Na taki zabieg nie potrzeba ani zgody ZUS, ani negocjacji. Negocjacje mogą przydać się ewentualnie przy uzgadnianiu rozłożenia na raty, ale i tak nie wchodzą w grę składki za pracowników.

Zgodnie z art. 29. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: 1. Ze względów gospodarczych lub innych przyczyn zasługujących na uwzględnienie Zakład może na wniosek dłużnika odroczyć termin płatności należności z tytułu składek oraz rozłożyć należność na raty, uwzględniając możliwości płatnicze dłużnika oraz stan finansów ubezpieczeń społecznych. Odroczenie terminu płatności może dotyczyć jedynie należności finansowanej przez płatnika składek.

„1a. Odroczenie terminu płatności należności z tytułu składek oraz rozłożenie należności na raty następuje w formie umowy.

2. Od składek, które rozłożono na raty, nie nalicza się odsetek za zwłokę począwszy od następnego dnia po dniu wpływu wniosku o udzielenie tych ulg.

3. Jeżeli dłużnik nie spłaci w terminie ustalonych przez Zakład rat, pozostała kwota staje się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi na zasadach określonych w ustawie – Ordynacja podatkowa.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Zakład ustala opłatę prolongacyjną na zasadach i w wysokości przewidzianej w ustawie – Ordynacja podatkowa dla podatków stanowiących dochód budżetu państwa.

Przepis art. 24 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przewiduje fakultatywność nałożenia opłaty dodatkowej, której celem jest zlikwidowanie zaległości w opłacie składek. Przepis ten nie wymienia okoliczności, którymi winien się kierować organ ubezpieczenia społecznego podejmując decyzję o wymierzeniu opłaty i jej wysokości, i jest oparty na konstrukcji uznania administracyjnego. Wysokość opłaty dodatkowej nie powinna być jednak obciążeniem na tyle dużym, by podważyła możliwość dalszego prowadzenia działalności stanowiącej podstawę do objęcia ubezpieczeniem społecznym, a jedynie poprzez dolegliwość finansową skłaniała płatnika do uregulowania zaległości w opłacaniu składek i powstrzymywała przed dopuszczeniem do takiej sytuacji w przyszłości. 2. Z uwagi na istnienie art. 29 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych brak środków finansowych na koncie firmy nie może stanowić podstawy do odstąpienia od opłaty dodatkowej w świetle art. 24 ust. 1 tejże ustawy.

Aby Zakład pozytywnie rozpatrzył taki wniosek, muszą być jednak spełnione pewne warunki. Podstawową zasadą jest, że należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 2 u.s.u.s.). Ustawodawca wyraźnie określił przy tym, kiedy taka całkowita nieściągalność zachodzi, a mianowicie gdy:

  1. dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji albo pozostawił przedmioty codziennego użytku, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie,
  2. sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z powodu braku pieniędzy nawet na koszty postępowania upadłościowego,
  3. dłużnik zaprzestał prowadzenia działalności, a jednocześnie brak majątku, z którego można by prowadzić egzekucję, brak małżonka, następców prawnych i jakiejkolwiek możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie,
  4. nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym,
  5. wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym,
  6. naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję,
  7. jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Od zasady całkowitej nieściągalności składek uczyniono jednak wyjątek dla ubezpieczonych, będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia czyli dla wszystkich prowadzących działalność gospodarczą i płacących składki na swoje ubezpieczenia. Oznacza to, że osoba, która zatrudniała pracowników i nie odprowadzała składek na ubezpieczenia społeczne zarówno od siebie jak i od pracowników może zwracać się do Zakładu jedynie o umorzenie składek na swoje ubezpieczenie. Składki za pracowników nie podlegają umorzeniu.

Zgodnie z przepisami art. 28 ust. 3a i 3b u.s.u.s. należności z tytułu składek mogą być umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności wyłącznie w uzasadnionych przypadkach z uwagi na ważny interes osoby zobowiązanej.

Szczegółowe warunki umorzenia składek na podstawie art. 28 ust. 3b u.s.u.s. określił Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w § 3 rozporządzenia z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141 poz. 1365). Podkreślić przy tym należy, że zostały one sformułowane w sposób bardzo rygorystyczny, ponieważ muszą również uwzględniać stan finansów publicznych.

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem umorzenie jest zasadne w stosunku do tych dłużników, których stan majątkowy i sytuacja rodzinna nie pozwala na egzekucję, ponieważ powoduje ciężkie, negatywne skutki dla jego rodziny. Oznacza to stan, w którym spłacanie zadłużenia z tytułu składek na własne ubezpieczenie pozbawia rodzinę dłużnika niezbędnych środków utrzymania i nie pozwala na zaspokojenie wszystkich potrzeb życiowych. Ponadto powodem do umorzenia niezapłaconych składek są poniesione przez dłużnika straty spowodowane klęską żywiołową, a także koszty ponoszone na skutek przewlekłej choroby wnioskującego o umorzenie lub członka jego rodziny (za rodzinę uważa się, zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, osoby spokrewnione, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące z zobowiązanym, a także osoby niespokrewnione pozostające z zobowiązanym w faktycznym związku).

Decyzja o umorzeniu składek, zgodnie z art. 28 ust. 2 u.s.u.s. należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co oznacza, że nawet jeżeli zostaną spełnione wymienione wyżej warunki, Zakład może – ale wcale nie musi – umorzyć zaległości.

Od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne odwołanie nie przysługuje. Przysługuje natomiast prawo wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 83 ust. 4 u.s.u.s.).

Decyzje Prezesa Zakładu podejmowane w indywidualnych sprawach podlegają oczywiście kontroli merytorycznej sądu (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2000r., III ZP 15/00, OSNPiUS 2000/23 poz. 864). Sąd ocenia zatem, czy zostały spełnione wskazane wyżej przesłanki umorzenia zaległych składek przeprowadzając w tym celu postępowanie dowodowe.

Wielkość rat ustala ZUS, nie ma ustawowej wielkości rat. Zależy od kwoty zadłużenia, stanu majątkowego zobowiązanego. Mogą to być naprawdę różne kwoty. Składając wniosek o raty, składa Pan oświadczenie majątkowe. Stąd ZUS podejmuje decyzję co do wysokości rat.

Ale w żadnym wypadku nie zostaną umorzone ani rozłożone na raty składki za pracowników. Co do tych nie ma szans na jakiekolwiek ustępstwa.

Podstawowym dokumentem niezbędnym do rozpatrzenia sprawy jest wniosek dłużnika, w którym, oprócz szczegółowego uzasadnienia wnioskowanej ulgi, należy określić proponowany okres spłaty (liczbę rat) lub wysokość miesięcznej kwoty raty. Do wniosku należy załączyć dokumenty potwierdzające zasadność udzielenia ulgi oraz dokumenty obrazujące kondycję finansową oraz możliwości płatnicze.

Dokumenty potwierdzające podstawę prawną i zakres prowadzonej działalności, np.:

  • Dokumenty określające status prawny,
  • Zezwolenie (koncesja) na działalność,
  • Zaświadczenie o nadaniu numeru REGON,
  • Wpis do ewidencji działalności gospodarczej,
  • Decyzja o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, w przypadku zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej,

Dokumenty dotyczące potwierdzenia praw do reprezentowania podmiotu oraz zaciągania zobowiązań, ich wielkości i charakteru:

  • Pełnomocnictwa do zaciągania zobowiązań w imieniu podmiotu,
  • Uchwała określająca górną granicę zobowiązań z tytułu zaciągniętych zobowiązań, bądź gwarancji lub oświadczenie o braku ograniczeń.

Udostępnione dokumenty dotyczące sytuacji ekonomiczno-finansowej wnioskodawcy, np.:

  • Bilans za ostatnie 3 lata obrotowe,
  • Opinia i raport biegłego z badania ostatniego bilansu,
  • Rachunek zysków i strat za ostatnie 3 lata obrotowe,
  • Rachunek przepływów środków pieniężnych za ostanie 3 lata obrotowe,
  • Oświadczenie o stanie majątkowym w zakresie przewidywanych środków możliwych do uzyskania w wyniku kontaktów, umów itp.,
  • Oświadczenie o terminowości uiszczania opłat przez nabywców,
  • Oświadczenie o szacunkowej wartości zobowiązań firmowych,
  • Oświadczenie dotyczące szacunkowej wartości majątku firmowego,
  • Uchwały zgromadzenia wspólników,
  • Książka przychodów i rozchodów,
  • Ewidencja sprzedaży,
  • Ewidencja zakupów i sprzedaży,
  • Spis z natury towarów,
  • Ewidencja środków trwałych,
  • Kserokopia zeznań podatkowych PIT za ostatnie 3 lata oraz PIT za bieżący rok,
  • Deklaracje podatkowe (ostateczne za ubiegły rok i zaliczkowe za bieżący),
  • Dowody wpłaty zryczałtowanego podatku (za ostatnie 3 miesiące),
  • Zaświadczenie z urzędu skarbowego o niezaleganiu lub zaleganiu z podatkami,
  • Oświadczenie o stanie majątkowym w zakresie uzyskiwanych dochodów i ponoszonych kosztów,
  • Oświadczenie o stanie majątkowym w zakresie posiadania zobowiązań względem innych wierzycieli z określeniem ich rodzaju, wysokości i terminów spłaty.

Dokumenty dotyczące stanu majątkowego, np.:

  • Akty notarialne, faktury, umowy kupna - sprzedaży,
  • Aktualny odpis z księgi wieczystej,
  • Decyzja o wieczystej dzierżawie gruntu,
  • Dowody rejestracyjne posiadanych pojazdów,
  • Polisy ubezpieczeniowe.

Dokumenty dotyczące pomocy publicznej:

  • Otrzymane zaświadczenia o pomocy de minimis,
  • Informacja o pomocy publicznej innej niż de minimis przeznaczonej na restrukturyzację lub naprawę szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,
  • Oświadczenie o niekorzystaniu z pomocy publicznej.

Inne dokumenty, np.:

  • Aktualne dokumenty potwierdzające zadłużenie z tytułu innych zobowiązań, np. z tytułu czynszu, opłat za energię elektryczną, opłat za gaz, kredytu bankowego,
  • Harmonogramy spłaty kredytu bankowego bądź zadłużeń realizowanych wobec innych podmiotów, np. wobec urzędu skarbowego,
  • Wszelkie dokumenty dotyczące bieżących wydatków, np. wydatki na leki oraz leczenie,
  • Zaświadczenia o zarobkach osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe,
  • Wykaz czynnych rachunków bankowych,
  • Zaświadczenie z urzędu pracy o statusie osoby bezrobotnej,
  • Zaświadczenia o korzystaniu z różnych form pomocy społecznej.

Zakres niezbędnych dokumentów jest ustalany indywidualnie i możliwy jest do uzyskania zarówno w formie pisemnej jak i elektronicznej (na wskazany adres mailowy), po uprzednim złożeniu takiego zapotrzebowania bezpośrednio w terenowej jednostce organizacyjnej Zakładu właściwej dla miejsca siedziby lub zamieszkania dłużnika.

Tu również nie trzeba negocjatora, wystarczy wniosek.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z składkami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »