- Brak własnych dokumentów nie przekreśla zagranicznego okresu ubezpieczenia. W systemie koordynacji właściwe instytucje mogą potwierdzić okres na podstawie swoich rejestrów.
- We wniosku trzeba podać wszystkie dostępne dane o zagranicznej pracy: kraj, daty, pracodawcę, miejsce pracy, zagraniczny numer ubezpieczenia i inne informacje pozwalające odnaleźć zapis.
- Zagranicznych składek nie przenosi się po prostu na konto w ZUS. Co do zasady każde państwo ustala i finansuje własną część emerytury.
- Zaświadczenie A1 dotyczy przede wszystkim tego, któremu ustawodawstwu ubezpieczeniowemu podlegała osoba podczas pracy transgranicznej. Nie jest ogólnym zaświadczeniem o całym zagranicznym stażu emerytalnym.
- Jeżeli praca była wykonywana w państwie, z którym Polska nie stosuje unijnej koordynacji ani odpowiedniej umowy o zabezpieczeniu społecznym, możliwość zsumowania okresów może nie istnieć.
Problem najczęściej pojawia się po wielu latach od powrotu do Polski: pracownik pamięta zatrudnienie za granicą, ale nie ma już umowy, świadectwa pracy ani dokumentów o składkach. W takiej sytuacji nie powinien pomijać tego okresu we wniosku emerytalnym. Trzeba go wskazać i przekazać ZUS wszystkie informacje, które pozwolą zwrócić się do właściwej instytucji zagranicznej.
Inna sytuacja występuje wtedy, gdy osoba już pobiera polskie świadczenie i nadal pracuje poza Polską. Obowiązki w takim przypadku omawia odrębnie materiał Praca za granicą na emeryturze a zgłoszenie do ZUS.
Praca za granicą a polski ZUS – najpierw ustal, gdzie byłeś ubezpieczony
Sam fakt wykonywania pracy poza Polską nie przesądza jeszcze, że dany okres jest zagranicznym okresem ubezpieczenia. Najpierw trzeba ustalić, któremu ustawodawstwu podlegał pracownik.
Jeżeli osoba wyjechała do pracy i została objęta systemem ubezpieczeń państwa zatrudnienia, jej okres powinien być zapisany w dokumentacji tamtejszej instytucji. Jeżeli natomiast była czasowo delegowana i nadal podlegała polskim ubezpieczeniom społecznym, okres może być okresem polskiego ubezpieczenia, mimo że praca była fizycznie wykonywana za granicą.
Dlatego przy odtwarzaniu historii zawodowej trzeba ustalić co najmniej:
- kraj wykonywania pracy,
- dokładne lub przybliżone daty zatrudnienia,
- nazwę i adres pracodawcy,
- charakter zatrudnienia lub prowadzonej działalności,
- zagraniczny numer ubezpieczenia, podatkowy albo identyfikacyjny, jeśli został nadany,
- czy pracownik był delegowany przez polską firmę, czy zatrudniony bezpośrednio za granicą,
- czy równolegle podlegał ZUS albo KRUS.
Ostatni punkt ma szczególne znaczenie w przypadku rolników. Samo opłacanie składek KRUS w Polsce nie przesądza, że w tym samym czasie można było prawidłowo pozostawać w polskim systemie podczas pracy w innym państwie. Zagadnienie to szerzej wyjaśnia poradnik Praca za granicą a KRUS, wyrejestrowanie, zwrot składek i emerytura.
Nie należy więc zaczynać od pytania: „jak dopisać zagraniczne lata do ZUS?”, lecz od pytania: „w jakim systemie byłem wówczas ubezpieczony?”. Dopiero odpowiedź na nie pozwala ustalić, która instytucja powinna potwierdzić dany okres.
Koordynacja świadczeń w UE, EOG, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii
W państwach Unii Europejskiej obowiązują zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego wynikające przede wszystkim z rozporządzeń nr 883/2004 i nr 987/2009. Obejmują one również państwa EOG należące do EFTA, a odpowiednie reguły stosowane są także wobec Szwajcarii. W relacjach z Wielką Brytanią po Brexicie podstawą może być – zależnie od sytuacji i okresu – umowa o wystąpieniu albo postanowienia o koordynacji zawarte w umowie o handlu i współpracy UE–Wielka Brytania.
Jedną z najważniejszych zasad jest sumowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania, jeżeli jest to potrzebne do nabycia prawa do świadczenia. Nie oznacza to jednak przeniesienia składek z jednego państwa do drugiego.
Pracownik ma 12 lat ubezpieczenia w Polsce i 14 lat we Francji. Jeżeli dla określonego świadczenia trzeba wykazać minimalny staż, właściwa instytucja może uwzględnić okresy z drugiego państwa przy badaniu prawa do emerytury. Nie oznacza to jednak, że Francja przekazuje składki do ZUS. Polska i Francja ustalają swoje świadczenia zgodnie z przepisami, które każda z tych instytucji stosuje.
Przy emeryturach koordynacja ma więc dwa odrębne skutki. Po pierwsze, może pozwolić spełnić warunek stażowy. Po drugie, każde państwo rozlicza okres ubezpieczenia przypadający na jego system. W systemach, w których świadczenie zależy od długości okresów, stosowane może być obliczenie proporcjonalne.
Nie wolno natomiast automatycznie przyjąć, że każdy rok faktycznej pracy jest rokiem ubezpieczenia. To właściwa instytucja państwa zatrudnienia ustala, jakie okresy są uznawane zgodnie z jego prawem.
Co z państwami spoza UE i EOG?
Poza systemem unijnym trzeba sprawdzić, czy Polskę z danym państwem łączy umowa o zabezpieczeniu społecznym. Polska zawarła takie umowy między innymi z USA, Kanadą, Ukrainą, Izraelem i Turcją. Zakres każdej umowy może się różnić, dlatego nie można stosować zasad właściwych dla jednego państwa automatycznie do innego.
Jeżeli nie ma ani przepisów o koordynacji, ani odpowiedniej umowy międzynarodowej, zagraniczny okres co do zasady nie jest sumowany z polskim stażem na zasadach koordynacyjnych. Może natomiast dawać prawo do świadczenia w państwie zatrudnienia zgodnie z tamtejszym prawem.
Dokumenty, formularze i zaświadczenie A1
Brak dokumentów w domowym archiwum nie oznacza, że ZUS może poprzestać na stwierdzeniu, iż zagranicznego okresu nie da się ustalić. Przy sprawach objętych koordynacją instytucje wymieniają informacje potrzebne do rozpatrzenia wniosku. Ubezpieczony powinien jednak przekazać wszystkie dane, które ma i które umożliwiają identyfikację jego historii ubezpieczeniowej.
Przy wniosku o polską emeryturę podstawowym formularzem jest EMP. ZUS wskazuje również załącznik EMZ dla osób mających okresy ubezpieczenia lub zamieszkania za granicą. W dokumentacji emerytalnej mogą być potrzebne także informacje o przebiegu ubezpieczenia, polskich okresach składkowych i nieskładkowych oraz dokumenty dotyczące zatrudnienia.
W sprawach zagranicznych szczególnie użyteczne mogą być:
- stare umowy o pracę i aneksy,
- paski wynagrodzeń i roczne zestawienia podatkowe,
- numery ubezpieczeniowe nadane w państwie zatrudnienia,
- pisma zagranicznego pracodawcy lub instytucji ubezpieczeniowej,
- zezwolenia na pracę lub dokumenty rejestracyjne,
- dokumenty dotyczące rozwiązania stosunku pracy,
- wyciągi bankowe potwierdzające wypłaty wynagrodzenia, jeśli mogą pomóc zidentyfikować pracodawcę i okres,
- korespondencja zawierająca nazwę pracodawcy, adres zakładu albo numer sprawy w zagranicznej instytucji.
Takie materiały nie zawsze samodzielnie przesądzają o uznaniu okresu ubezpieczenia. Mogą natomiast pozwolić właściwej instytucji odnaleźć zapis w rejestrze. Przy pracy we Francji praktyczne znaczenie dokumentów i współpracy z ZUS pokazuje także materiał Emerytura po pracy we Francji – dokumenty do ZUS.
Co zrobić, gdy nie masz żadnego świadectwa pracy?
We wniosku nie należy wpisywać jedynie „pracowałem kilka lat za granicą”. Im bardziej precyzyjne dane, tym większa szansa na skuteczne odtworzenie przebiegu ubezpieczenia. Jeżeli nie pamiętasz dokładnego dnia rozpoczęcia zatrudnienia, wskaż przynajmniej miesiąc lub rok i zaznacz, że data jest przybliżona.
Jeżeli dawny pracodawca już nie istnieje, nadal warto podać jego nazwę, dawny adres, miejscowość, branżę i ewentualnych następców prawnych. Zagraniczna instytucja może posiadać dane niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo nadal działa.
- spisz wszystkie kraje, w których pracowałeś lub prowadziłeś działalność,
- ustal choćby przybliżone daty rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych okresów,
- odszukaj nazwy i adresy dawnych pracodawców,
- sprawdź stare numery ubezpieczeniowe, podatkowe i identyfikacyjne,
- zbierz nawet niepełne dokumenty, które mogą pomóc odnaleźć zagraniczny rekord,
- wskaż wszystkie zagraniczne okresy już przy pierwszym wniosku, zamiast czekać na uzyskanie kompletu dokumentów.
A1 nie jest zaświadczeniem o całym stażu emerytalnym
Dokument A1 służy do potwierdzenia, któremu ustawodawstwu w zakresie zabezpieczenia społecznego podlega osoba wykonująca pracę w sytuacji transgranicznej. Ma szczególne znaczenie między innymi przy delegowaniu pracowników oraz wykonywaniu pracy w dwóch lub większej liczbie państw.
Jeżeli przykładowo pracownik został delegowany z Polski do innego państwa i przez okres delegowania nadal podlegał polskiemu systemowi, A1 może potwierdzać właśnie podleganie polskiemu ustawodawstwu. Taki okres nie staje się automatycznie zagranicznym okresem ubezpieczenia tylko dlatego, że praca była wykonywana poza Polską.
Z drugiej strony brak A1 nie oznacza sam przez się, że osoba nie była ubezpieczona. Przy ustalaniu emerytury trzeba sprawdzić, któremu ustawodawstwu faktycznie podlegała i jakie dane znajdują się w rejestrach właściwych instytucji.
Brakuje potwierdzenia kilku lat pracy za granicą?
Jeżeli ZUS nie uwzględnia okresu albo nie wiadomo, który system ubezpieczeniowy był właściwy, trzeba przeanalizować przebieg zatrudnienia, dostępne dokumenty i zasady koordynacji dla konkretnego państwa.
>Przeanalizuj zagraniczny staż z prawnikiem ›Emerytura zagraniczna i polska emerytura – co naprawdę daje zagraniczny staż
Jednym z najczęstszych nieporozumień jest przekonanie, że po powrocie do Polski wszystkie zagraniczne składki zostaną „przeniesione” do ZUS. W typowej sprawie emerytalnej tak to nie działa. Każde państwo zachowuje okresy ubezpieczenia w swoim systemie i ustala własne świadczenie, jeżeli spełnione są warunki przewidziane przez jego przepisy oraz zasady koordynacji.
Znaczenie zagranicznego stażu dla polskiej emerytury zależy między innymi od tego, według jakich zasad ustalane jest polskie świadczenie.
| Sytuacja | Znaczenie okresów zagranicznych |
|---|---|
| Powszechna emerytura osoby urodzonej po 31 grudnia 1948 r. | Prawo do zwykłej emerytury z nowego systemu nie jest uzależnione od wykazania 20 lub 25 lat stażu. Wysokość polskiego świadczenia jest zasadniczo ustalana na podstawie środków zapisanych w polskim systemie. |
| Prawo lub gwarancja wymagająca określonego stażu | Okresy zagraniczne mogą mieć znaczenie dla spełnienia warunku długości ubezpieczenia, jeżeli pozwalają na to przepisy o koordynacji albo umowa międzynarodowa. |
| Emerytura zagraniczna | Ustala ją właściwa instytucja zagraniczna według swoich przepisów, z uwzględnieniem zasad koordynacji. |
W przypadku nowej emerytury szczególne znaczenie może mieć gwarancja najniższego świadczenia. Co do zasady wymagane jest w Polsce 20 lat okresów dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny. Przy osobach mieszkających w Polsce, do których stosuje się odpowiednie zasady koordynacji, zagraniczne okresy mogą być uwzględniane przy sprawdzaniu tego warunku. Sposób ustalenia ewentualnej dopłaty uwzględnia również świadczenia zagraniczne, dlatego nie można sprowadzić tej kwestii do prostego dodania zagranicznych lat do polskiego konta.
Kobieta ma 11 lat polskich okresów ubezpieczenia oraz 12 lat potwierdzonego ubezpieczenia we Francji. Zagraniczny okres nie powoduje dopisania francuskich składek do jej konta w ZUS. Może jednak mieć znaczenie przy stosowaniu reguł koordynacyjnych, między innymi w zakresie wymaganego stażu. Francuska instytucja odrębnie ustala świadczenie należne za okresy podlegania jej systemowi.
Mechanizm rozliczenia kilku systemów dobrze ilustruje także zagadnienie Praca we Francji a emerytura w Polsce. Istotą koordynacji nie jest fizyczny transfer składek, lecz ochrona praw nabytych podczas przemieszczania się między państwami.
Zawieszenie emerytury, limity zarobków i obowiązek zgłoszenia pracy za granicą
Ustalanie zagranicznego stażu to inny problem niż wpływ aktualnych zarobków na już pobieraną emeryturę. Te zagadnienia trzeba rozdzielić.
Osoba, która osiągnęła powszechny wiek emerytalny – 60 lat w przypadku kobiety i 65 lat w przypadku mężczyzny – co do zasady może osiągać przychody bez zastosowania limitów powodujących zmniejszenie lub zawieszenie zwykłej emerytury. Odrębnym zagadnieniem jest art. 103a ustawy emerytalnej dotyczący kontynuowania zatrudnienia bez rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, u którego emeryt był zatrudniony bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury.
Inaczej jest między innymi przy wcześniejszych emeryturach oraz części świadczeń rentowych. Wówczas przychody z działalności objętej regułami dotyczącymi zawieszania świadczeń mogą mieć znaczenie również wtedy, gdy są osiągane za granicą.
Progi są powiązane z przeciętnym wynagrodzeniem i zmieniają się w czasie:
- przychód nieprzekraczający 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia nie powoduje zmniejszenia świadczenia,
- przychód przekraczający 70%, ale nieprzekraczający 130% tej wartości może powodować zmniejszenie,
- przychód przekraczający 130% może prowadzić do zawieszenia wypłaty świadczenia objętego tymi zasadami.
Nie ma sensu utrwalać w poradniku jednej kwoty limitu, ponieważ ZUS ogłasza wartości obowiązujące w kolejnych okresach. Osoba pobierająca świadczenie podlegające rozliczeniu powinna sprawdzić próg właściwy dla miesiąca, w którym uzyskała przychód.
Trzeba również pamiętać o obowiązku informowania ZUS o okolicznościach wpływających na prawo do świadczenia, jego wysokość lub wypłatę. W przypadkach objętych rozliczeniem przychodu ZUS wymaga także informacji potrzebnych do rocznego rozliczenia świadczenia.
Gdy zagraniczny okres nie zostanie potwierdzony – odmowa i odwołanie
Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania ZUS wyda decyzję, w której nie uwzględni okresu mającego znaczenie dla polskiego świadczenia, trzeba najpierw ustalić przyczynę. Możliwe są co najmniej trzy różne sytuacje:
- ZUS nie otrzymał jeszcze odpowiedzi od zagranicznej instytucji,
- zagraniczna instytucja potwierdziła krótszy okres niż wskazany przez ubezpieczonego,
- okres został odnaleziony, ale z przyczyn prawnych nie może zostać uwzględniony w sposób oczekiwany przez wnioskodawcę.
Od decyzji ZUS w sprawie emerytury można wnieść odwołanie do właściwego sądu okręgowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych – za pośrednictwem jednostki ZUS, która wydała decyzję. Termin wynosi co do zasady miesiąc od doręczenia decyzji.
W odwołaniu warto precyzyjnie wskazać sporny okres, państwo, pracodawcę oraz dowody lub informacje, których ZUS nie uwzględnił. Jeżeli problem wynika z decyzji zagranicznej instytucji o nieuznaniu okresu według prawa danego państwa, konieczne może być natomiast wykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych w tym państwie. Polski sąd nie zastępuje zagranicznej instytucji w rozstrzyganiu wszystkich kwestii podlegających jej ustawodawstwu.
Szczególne problemy z ustaleniem właściwego ustawodawstwa mogą występować przy pracy na statkach, u zagranicznych armatorów oraz przy kilku powiązanych systemach. Przykład takiej sytuacji omawia materiał Emerytura marynarza z ZUS przy pracy za granicą.
Najczęstsze błędy przy ustalaniu zagranicznego stażu
Pomijanie zagranicznej pracy we wniosku. Jeżeli instytucja nie otrzyma informacji o pracy w innym państwie, postępowanie może nie objąć tego okresu. Przy unijnej procedurze emerytalnej szczególnie istotne jest zgłoszenie wszystkich państw już na etapie pierwszego wniosku.
Czekanie z wnioskiem do czasu zdobycia każdego dokumentu. Jeżeli można już złożyć wniosek, brak prywatnego świadectwa zagranicznej pracy nie zawsze uzasadnia wielomiesięczne odkładanie sprawy. Należy podać posiadane informacje i umożliwić instytucjom wymianę danych.
Traktowanie A1 jako odpowiednika świadectwa całego stażu. A1 potwierdza ustawodawstwo właściwe w określonej sytuacji transgranicznej. Nie zastępuje kompleksowego potwierdzenia wszystkich okresów emerytalnych w danym kraju.
Zakładanie, że składki zostaną przeniesione do Polski. Koordynacja opiera się przede wszystkim na zachowaniu okresów i ustalaniu uprawnień przez właściwe instytucje, a nie na transferze środków między indywidualnymi kontami emerytalnymi.
Mylenie pracy z ubezpieczeniem. Samo wykonywanie pracy przez określony czas nie pozwala jeszcze przesądzić, jaki okres uzna zagraniczna instytucja. Znaczenie mają zasady tamtejszego systemu oraz to, któremu ustawodawstwu podlegała osoba.
Nieuwzględnianie równoległych okresów. Przy sumowaniu okresów stosuje się reguły dotyczące nakładania się okresów ubezpieczenia. Nie można automatycznie podwoić stażu tylko dlatego, że w tym samym czasie istnieją zapisy w dwóch systemach.
FAQ – zagraniczne okresy ubezpieczenia i emerytura
Czy ZUS zaliczy pracę za granicą, jeśli nie mam żadnego świadectwa pracy?
Brak świadectwa nie przesądza o odmowie. Przy państwach objętych koordynacją lub odpowiednią umową ZUS może zwrócić się do właściwej instytucji zagranicznej o informacje o okresach ubezpieczenia. Trzeba jednak podać dane pozwalające odnaleźć historię ubezpieczeniową. Jeżeli zagraniczna instytucja nie ma odpowiedniego zapisu, sprawa może wymagać dodatkowych dowodów lub postępowania według prawa tego państwa.
Czy sam paszport z dawnymi pieczątkami potwierdzi zagraniczny staż?
Zwykle nie. Paszport może pomóc wykazać obecność w danym państwie, ale nie dowodzi jeszcze podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu. Może natomiast pełnić funkcję pomocniczą, gdy razem z innymi danymi pozwala odtworzyć miejsce i czas zatrudnienia.
Czy zagraniczne lata zwiększą wysokość mojej polskiej emerytury?
Nie można przyjąć takiej zasady automatycznie. W nowym polskim systemie wysokość powszechnej emerytury jest zasadniczo oparta na środkach zewidencjonowanych w polskim systemie. Zagraniczne okresy mogą natomiast mieć znaczenie przy określonych warunkach stażowych i zasadach koordynacji. Za okres ubezpieczenia w innym państwie świadczenie ustala co do zasady właściwa instytucja tego państwa.
Pracowałem w Niemczech. Czy muszę osobno składać niemiecki wniosek o emeryturę?
W systemie koordynacji wniosek złożony we właściwej instytucji może uruchomić procedurę dotyczącą innych państw, w których wskazano okresy ubezpieczenia. Trzeba jednak ujawnić niemiecki okres zatrudnienia i przekazać dostępne dane. Więcej o relacji obu świadczeń wyjaśnia materiał Emerytura z Polski a praca w Niemczech.
Czy rok pracy w innym państwie przepada, jeśli jest zbyt krótki na samodzielną emeryturę?
W systemie unijnej koordynacji istnieją szczególne reguły dla okresów krótszych niż rok. Taki okres nie powinien być automatycznie traktowany jako utracony – może zostać uwzględniony przez inne właściwe państwo zgodnie z zasadami koordynacji. Sposób rozliczenia zależy jednak od przepisów mających zastosowanie do konkretnej sytuacji.
Czy mogę odzyskać zagraniczne składki i przenieść je do ZUS?
W typowej sprawie objętej europejską koordynacją nie polega to na zwrocie i przeniesieniu składek. Okresy pozostają w systemach państw, w których powstały, a każda instytucja ustala własne świadczenie. Ewentualny zwrot składek w konkretnym państwie jest odrębnym zagadnieniem zależnym od jego prawa i może wpływać na późniejsze uprawnienia.
Czy praca w kraju bez umowy z Polską może zostać doliczona do polskiego stażu?
Nie ma ogólnej zasady pozwalającej doliczyć każdy zagraniczny okres. Jeżeli państwo nie jest objęte właściwymi przepisami UE, EOG lub umową stosowaną ze Szwajcarią albo Wielką Brytanią i nie łączy go z Polską odpowiednia umowa o zabezpieczeniu społecznym, okres może nie podlegać sumowaniu z polskim stażem. Trzeba wtedy osobno sprawdzić prawo do świadczenia według ustawodawstwa państwa zatrudnienia.
Podsumowanie – jak ustalić zagraniczny staż bez pełnych dokumentów
Jeżeli brakuje dokumentów sprzed lat, pierwszym krokiem powinno być odtworzenie możliwie dokładnej historii pracy: państwa, pracodawcy, dat, miejsca zatrudnienia i numerów identyfikacyjnych. Następnie trzeba ustalić, jaki system ubezpieczeniowy był właściwy oraz czy do danego państwa stosuje się europejskie zasady koordynacji albo umowę międzynarodową.
Przy wniosku o emeryturę nie należy ukrywać nieudokumentowanego jeszcze okresu. W państwach objętych koordynacją instytucje mogą wymieniać dane i potwierdzać okresy na podstawie swoich rejestrów. Dokumenty posiadane przez ubezpieczonego mają przede wszystkim pomóc zidentyfikować właściwy zapis.
Trzeba też odróżnić trzy kwestie: ustalenie samego okresu ubezpieczenia, wpływ tego okresu na prawo do polskiej emerytury oraz ustalenie wysokości świadczeń wypłacanych przez poszczególne państwa. To, że okres zostanie potwierdzony, nie oznacza jeszcze automatycznego zwiększenia polskiej emerytury o składki zapłacone za granicą.
Twoja sytuacja wymaga indywidualnej oceny?
Opisz sprawę i najważniejsze okoliczności. Prawnik może ocenić problem na podstawie konkretnego stanu faktycznego i wskazać możliwe dalsze działania.
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Źródła
- Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 1749 z późn. zm.
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia nr 883/2004, w szczególności przepisy dotyczące wniosków emerytalnych i wymiany informacji o okresach ubezpieczenia.
- Zakład Ubezpieczeń Społecznych, formularze EMP i EMZ oraz informacje dla osób posiadających okresy ubezpieczenia lub zamieszkania za granicą.
- Zakład Ubezpieczeń Społecznych, informacje o emeryturach i rentach dla osób pracujących lub zamieszkałych za granicą oraz o wpływie przychodów zagranicznych na świadczenia.
- Komisja Europejska, Your Europe, informacje o emeryturach państwowych przy pracy w kilku państwach i zasadzie sumowania okresów ubezpieczenia.
.jpeg)