• Stan prawny na: 2026-05-10
Pracownik może złożyć wypowiedzenie umowy o pracę także wtedy, gdy przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym. Ograniczenia z Kodeksu pracy chronią go przede wszystkim przed wypowiedzeniem ze strony pracodawcy, a nie zakazują pracownikowi odejścia z pracy.
Trzeba jednak prawidłowo obliczyć koniec okresu wypowiedzenia. Przy 3-miesięcznym okresie wypowiedzenie złożone 1 kwietnia co do zasady nie rozwiąże umowy 30 czerwca, lecz z końcem lipca; wcześniejszy termin wymaga porozumienia stron albo innego dopuszczalnego rozwiązania.

Tak. Pracownik może złożyć wypowiedzenie umowy o pracę w czasie zwolnienia lekarskiego, świadczenia rehabilitacyjnego lub innej usprawiedliwionej nieobecności. Kodeks pracy nie przewiduje zakazu wypowiadania umowy przez pracownika tylko dlatego, że jest on niezdolny do pracy.
Ochrona wynikająca z art. 41 Kodeksu pracy działa przede wszystkim w drugą stronę: pracodawca co do zasady nie może wypowiedzieć pracownikowi umowy w czasie urlopu ani innej usprawiedliwionej nieobecności, o ile nie upłynął okres pozwalający na rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia. Nie oznacza to jednak, że pracownik jest „zablokowany” i nie może sam zakończyć zatrudnienia.
Wypowiedzenie najlepiej złożyć w formie pisemnej i zadbać o dowód doręczenia, np. potwierdzenie odbioru przez pracodawcę albo nadanie listem poleconym. Od daty, w której pracodawca mógł zapoznać się z oświadczeniem, zależy prawidłowe ustalenie końca okresu wypowiedzenia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 36 Kodeksu pracy okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony albo nieokreślony zależy od stażu pracy u danego pracodawcy i wynosi:
Przy okresach wypowiedzenia liczonych w miesiącach umowa rozwiązuje się z ostatnim dniem miesiąca. W praktyce oznacza to, że przy 3-miesięcznym okresie wypowiedzenia oświadczenie doręczone 1 kwietnia doprowadzi zasadniczo do rozwiązania umowy 31 lipca. Aby umowa zakończyła się 30 czerwca, wypowiedzenie powinno zostać skutecznie doręczone najpóźniej 31 marca.
Jeżeli pracownikowi zależy na wcześniejszym zakończeniu zatrudnienia, może zaproponować pracodawcy rozwiązanie umowy za porozumieniem stron na konkretną datę, np. 30 czerwca. Strony mogą też po złożeniu wypowiedzenia uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy, ale wymaga to zgody obu stron.
Zobacz również: konsekwencje rezygnacji ze świadczenia rehabilitacyjnego
Samo złożenie wypowiedzenia przez pracownika nie powoduje automatycznej utraty prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. O prawie do świadczenia decyduje spełnienie przesłanek z ustawy zasiłkowej, w szczególności dalsza niezdolność do pracy i rokowanie odzyskania zdolności do pracy po leczeniu lub rehabilitacji.
Trzeba jednak odróżnić złożenie wypowiedzenia od faktycznego podjęcia pracy zarobkowej. Jeżeli osoba pobierająca świadczenie rehabilitacyjne wykonuje pracę albo wykorzystuje świadczenie niezgodnie z jego celem, może to prowadzić do konsekwencji po stronie ZUS, w tym zakwestionowania prawa do wypłaty za określony okres. Dlatego planując rozpoczęcie nowego zatrudnienia, należy upewnić się, czy nie koliduje ono z orzeczoną niezdolnością do pracy i decyzją o świadczeniu.
Jeżeli niezdolność do pracy ustanie przed końcem okresu wypowiedzenia, pracownik powinien liczyć się z obowiązkiem powrotu do pracy albo z koniecznością rozliczenia dalszej nieobecności w inny sposób. Po dłuższej nieobecności spowodowanej chorobą pracodawca może też wymagać badań kontrolnych przed dopuszczeniem do pracy.
Pracownik pobierający świadczenie rehabilitacyjne korzysta z ochrony przed zwykłym wypowiedzeniem przez pracodawcę, ale ochrona ta nie jest bezwzględna i nie trwa w każdym przypadku bez ograniczeń. Kodeks pracy przewiduje sytuacje, w których po długiej usprawiedliwionej nieobecności pracodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia bez winy pracownika.
Znaczenie ma m.in. długość zatrudnienia, czas pobierania wynagrodzenia chorobowego, zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego oraz przyczyna nieobecności. Jeżeli umowa zostanie rozwiązana przez pracodawcę w takim trybie, przepisy przewidują także obowiązek ponownego zatrudnienia pracownika w miarę możliwości, gdy zgłosi powrót niezwłocznie po ustaniu przyczyny nieobecności. W odniesieniu do świadczenia rehabilitacyjnego odpowiednie zasady wynikają również z ustawy zasiłkowej.
W opisanej sytuacji pracownik sam zamierza wypowiedzieć umowę. Dlatego kluczowe jest nie to, czy wolno mu złożyć wypowiedzenie, lecz kiedy wypowiedzenie wywoła skutek i czy wybrana data rozwiązania umowy została prawidłowo obliczona.
Zwykłe wypowiedzenie z zachowaniem okresu wypowiedzenia jest bezpieczniejszym i typowym sposobem zakończenia umowy. Nie trzeba podawać przyczyny, chyba że pracownik chce ją wskazać z powodów praktycznych.
Inaczej jest przy rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia przez pracownika, np. z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków przez pracodawcę. Taki tryb wymaga realnych podstaw. Jeżeli pracownik rozwiąże umowę bez wypowiedzenia bezzasadnie, pracodawca może dochodzić odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu pracy. Nie dotyczy to jednak zwykłego wypowiedzenia składanego z zachowaniem właściwego okresu.
Poniższe przykłady pokazują, jak w praktyce różni się samo prawo do złożenia wypowiedzenia od prawidłowego ustalenia daty końcowej zatrudnienia.
Pracownica ma ponad 3 lata stażu u pracodawcy i pobiera świadczenie rehabilitacyjne. Doręcza wypowiedzenie 1 kwietnia, wskazując, że chce zakończyć umowę 30 czerwca. Ponieważ obowiązuje ją 3-miesięczny okres wypowiedzenia liczony tak, że kończy się z ostatnim dniem miesiąca, pracodawca może przyjąć, że umowa rozwiąże się 31 lipca. Data 30 czerwca byłaby możliwa przede wszystkim za zgodą pracodawcy, np. w porozumieniu stron.
Pracownik z 8-miesięcznym stażem jest na świadczeniu rehabilitacyjnym i decyduje się zakończyć zatrudnienie. Obowiązuje go 1-miesięczny okres wypowiedzenia. Jeżeli wypowiedzenie zostanie skutecznie doręczone w maju, umowa rozwiąże się co do zasady z końcem czerwca. Sam fakt pobierania świadczenia rehabilitacyjnego nie blokuje złożenia takiego oświadczenia.
Osoba pobierająca świadczenie rehabilitacyjne otrzymuje propozycję pracy u nowego pracodawcy. Może wypowiedzieć dotychczasową umowę, ale nie powinna rozpoczynać pracy zarobkowej, jeżeli nadal pobiera świadczenie i pozostaje niezdolna do pracy. W takiej sytuacji trzeba ustalić datę zakończenia świadczenia, datę zakończenia starej umowy i termin ewentualnego rozpoczęcia nowej pracy.
Tak. Pracownik może złożyć wypowiedzenie w czasie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Przepisy ograniczające wypowiadanie umowy w czasie usprawiedliwionej nieobecności dotyczą zasadniczo pracodawcy.
Co do zasady nie. Przy 3-miesięcznym okresie wypowiedzenia złożonym 1 kwietnia umowa zwykle rozwiąże się 31 lipca. Aby zakończyć ją 30 czerwca, wypowiedzenie powinno zostać doręczone najpóźniej 31 marca albo strony powinny zawrzeć porozumienie.
Pracownik wypowiadający umowę z zachowaniem okresu wypowiedzenia co do zasady nie musi wskazywać przyczyny. Wystarczy jednoznaczne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy i podpis pracownika.
Nie automatycznie. O prawie do świadczenia decydują przesłanki z ustawy zasiłkowej i decyzja ZUS. Ryzykowne może być natomiast wykonywanie pracy zarobkowej albo wykorzystywanie świadczenia niezgodnie z jego celem.
Tak, ale co do zasady wymaga to zgody pracodawcy. Najprostszym rozwiązaniem jest porozumienie stron wskazujące konkretną datę zakończenia umowy.
Przebywanie na świadczeniu rehabilitacyjnym nie odbiera pracownikowi prawa do wypowiedzenia umowy o pracę. Należy jednak prawidłowo ustalić okres wypowiedzenia i jego datę końcową. Przy 3-miesięcznym wypowiedzeniu złożonym 1 kwietnia rozwiązanie umowy 30 czerwca nie będzie standardowym skutkiem wypowiedzenia; taki termin wymagałby wcześniejszego doręczenia oświadczenia albo zgody pracodawcy.
Warto też oddzielić kwestie pracownicze od ubezpieczeniowych. Wypowiedzenie umowy i pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego mogą się czasowo pokrywać, ale rozpoczęcie pracy lub zmiana sytuacji zdrowotnej może mieć znaczenie dla dalszego prawa do świadczenia.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
2. Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika