• Stan prawny na: 2026-05-30
Jednodniowa przerwa między zwolnieniami lekarskimi nie musi oznaczać utraty prawa do dalszych świadczeń ani problemów pracowniczych, zwłaszcza gdy przypada na dzień wolny od pracy. Może jednak mieć znaczenie przy rozliczeniu wynagrodzenia lub zasiłku za ten konkretny dzień oraz przy liczeniu okresu zasiłkowego.
W artykule wyjaśniamy, kiedy okresy niezdolności do pracy się sumują, czy pracodawca może żądać korekty e-ZLA i co zrobić, gdy lekarz nie może albo nie chce zmienić wystawionego zwolnienia.

Jeżeli poprzednie zwolnienie lekarskie kończy się w piątek, a kolejne rozpoczyna po jednodniowej przerwie przypadającej na sobotę, trzeba rozdzielić dwie kwestie: usprawiedliwienie nieobecności w pracy oraz prawo do wynagrodzenia chorobowego albo zasiłku chorobowego.
Jeżeli sobota nie była dla pracownika dniem pracy zgodnie z rozkładem czasu pracy, to co do zasady nie ma podstaw do traktowania tego dnia jako nieobecności nieusprawiedliwionej. Pracownik nie miał bowiem obowiązku stawić się do pracy w tym dniu.
Inaczej wygląda kwestia świadczenia chorobowego. Zasiłek chorobowy oraz wynagrodzenie chorobowe przysługują za dni objęte orzeczoną niezdolnością do pracy. Jeżeli jeden dzień nie został objęty e-ZLA, pracodawca lub ZUS mogą nie wypłacić świadczenia chorobowego za ten konkretny dzień. Nie oznacza to jednak automatycznie utraty prawa do dalszego zasiłku za następne dni objęte zwolnieniem.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 8 ustawy zasiłkowej zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy, zasadniczo nie dłużej niż przez 182 dni. Dłuższy, 270-dniowy okres zasiłkowy dotyczy niezdolności do pracy spowodowanej gruźlicą albo przypadającej w trakcie ciąży.
Kluczowy jest art. 9 ustawy zasiłkowej. Do okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy. Wlicza się także okresy poprzedniej niezdolności do pracy, jeżeli przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.
To oznacza, że jednodniowa przerwa nie powoduje automatycznie rozpoczęcia nowego okresu zasiłkowego. Przeciwnie: przy przerwie krótszej niż 60 dni wcześniejsza i kolejna niezdolność do pracy będą co do zasady zsumowane w ramach tego samego okresu zasiłkowego. Wyjątek dotyczy sytuacji wskazanych w ustawie, w szczególności niezdolności do pracy przypadającej w trakcie ciąży.
W praktyce starsze wyjaśnienia, które uzależniały sumowanie okresów wyłącznie od tego, czy chodziło o tę samą chorobę, mogą być nieaktualne. Obecnie dla zwykłych przypadków pracowniczych zasadnicze znaczenie ma długość przerwy między zwolnieniami, a nie samo rozpoznanie choroby.
Pracodawca może zwrócić uwagę na przerwę w zwolnieniu i poprosić o jej wyjaśnienie, zwłaszcza gdy wpływa ona na listę płac, rozliczenie absencji albo dokumentację kadrową. Nie oznacza to jednak, że pracownik sam może poprawić wystawione e-ZLA.
Zwolnienie lekarskie wystawia lekarz i to lekarz, jeśli istnieje podstawa, może podjąć działania dotyczące błędu w zaświadczeniu. Pracownik nie powinien samodzielnie ingerować w treść dokumentu ani składać oświadczeń niezgodnych ze stanem faktycznym.
Jeżeli rzeczywiście w sobotę była Pani nadal niezdolna do pracy, warto skontaktować się z lekarzem i wyjaśnić, że między zwolnieniami powstała jednodniowa luka. Lekarz oceni, czy istnieją podstawy medyczne i formalne do wystawienia albo skorygowania zaświadczenia. W przypadku zwolnień psychiatrycznych przepisy przewidują pewne szczególne zasady dotyczące oceny wcześniejszej niezdolności do pracy, ale decyzja nadal należy do lekarza.
Jeżeli lekarz nie widzi podstaw do korekty albo korekta nie jest już możliwa, należy przekazać pracodawcy krótkie wyjaśnienie, że sobota była dniem wolnym od pracy, a kolejne e-ZLA zostało wystawione zgodnie z oceną lekarza. W razie sporu warto zachować korespondencję z lekarzem i pracodawcą.
Najczęstsze skutki jednodniowej przerwy są praktyczne, a nie dyscyplinarne. Po pierwsze, za dzień nieobjęty zwolnieniem może nie zostać naliczone wynagrodzenie chorobowe ani zasiłek chorobowy. Po drugie, system kadrowo-płacowy może wykazać przerwę między absencjami, co wymaga prawidłowego opisania w dokumentacji.
Jeżeli dzień przerwy był dniem wolnym od pracy, nie powinno być podstaw do zarzutu nieusprawiedliwionej nieobecności. Gdyby jednak był to dzień pracy wynikający z grafiku, pracownik powinien niezwłocznie wyjaśnić sytuację i przedstawić dokumenty potwierdzające przyczynę nieobecności.
Przerwa może mieć znaczenie przy ustalaniu, czy okres zasiłkowy już się wyczerpał. Jeżeli wcześniejsze zwolnienia były długie, a przerwa między nimi nie przekraczała 60 dni, okresy będą się co do zasady sumować. W takiej sytuacji jednodniowa luka nie resetuje licznika okresu zasiłkowego.
Jeżeli pracownik zbliża się do końca okresu zasiłkowego, warto sprawdzić liczbę wykorzystanych dni oraz ewentualnie rozważyć wniosek o świadczenie rehabilitacyjne, o ile dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy.
Poniższe przykłady pokazują, że skutki jednodniowej przerwy zależą przede wszystkim od grafiku pracy, długości wcześniejszej choroby i tego, czy przerwa ma znaczenie dla rozliczenia świadczenia.
Pracownica miała e-ZLA do piątku, a kolejne od niedzieli. Sobota była dla niej dniem wolnym zgodnie z harmonogramem. Pracodawca nie powinien kwalifikować soboty jako nieusprawiedliwionej nieobecności, ponieważ pracownica nie miała tego dnia obowiązku pracy. Za sobotę nie ma jednak odrębnego świadczenia chorobowego, jeżeli nie była objęta zwolnieniem.
Pracownik chorował przez kilka miesięcy, następnie miał jeden dzień przerwy i otrzymał kolejne zwolnienie. Ponieważ przerwa nie przekroczyła 60 dni, wcześniejsze i późniejsze okresy niezdolności do pracy zostaną co do zasady zsumowane do jednego okresu zasiłkowego. Jednodniowa przerwa nie powoduje więc automatycznego rozpoczęcia nowego limitu 182 dni.
Pracownik zmianowy miał zaplanowaną pracę w sobotę, ale jego zwolnienie nie obejmowało tego dnia. W takiej sytuacji powinien jak najszybciej wyjaśnić sprawę z lekarzem i pracodawcą. Jeżeli lekarz nie skoryguje e-ZLA, pracownik powinien przedstawić inne możliwe usprawiedliwienie nieobecności, ponieważ dla niego sobota była dniem pracy.
Nie w tym sensie, że pracownik traci prawo do dalszych świadczeń. Za dzień nieobjęty zwolnieniem świadczenie chorobowe może nie przysługiwać, ale kolejne e-ZLA może być normalnie rozliczane. Przy przerwie nieprzekraczającej 60 dni okresy niezdolności do pracy co do zasady sumują się w ramach okresu zasiłkowego.
Jeżeli sobota nie była dniem pracy zgodnie z grafikiem, zasadniczo nie ma nieobecności w pracy, którą trzeba usprawiedliwiać zwolnieniem lekarskim. Inaczej będzie, gdy pracownik miał zaplanowaną zmianę albo pracuje w systemie obejmującym soboty.
Nie. Pracownik może zgłosić problem lekarzowi albo pracodawcy, ale nie może samodzielnie zmienić dat zwolnienia. O ewentualnej korekcie decyduje lekarz, który wystawił zwolnienie, a w określonych sytuacjach znaczenie mogą mieć także ustalenia ZUS.
Sama luka w e-ZLA nie uzasadnia automatycznie kary porządkowej. Znaczenie ma to, czy w dniu przerwy pracownik miał obowiązek pracy i czy poinformował pracodawcę o przyczynie nieobecności. Przy dniu wolnym ryzyko konsekwencji pracowniczych jest zasadniczo niewielkie.
Zwykle nie. Jeżeli przerwa między okresami niezdolności do pracy nie przekracza 60 dni, okresy te są co do zasady wliczane do jednego okresu zasiłkowego. Nowy okres zasiłkowy może powstać dopiero po spełnieniu warunków wynikających z ustawy.
Jednodniowa przerwa między zwolnieniami lekarskimi, przypadająca na sobotę wolną od pracy, zwykle nie powoduje poważnych konsekwencji pracowniczych. Nie oznacza nieusprawiedliwionej nieobecności, jeżeli pracownik nie miał tego dnia zaplanowanej pracy.
Przerwa może jednak wpłynąć na rozliczenie świadczenia za ten jeden dzień oraz na sposób liczenia okresu zasiłkowego. Przy przerwie krótszej niż 60 dni wcześniejsze i kolejne okresy niezdolności do pracy zasadniczo sumują się. Jeżeli pracodawca żąda korekty, należy wyjaśnić, że pracownik nie może sam poprawić e-ZLA, a ewentualne działania należą do lekarza lub ZUS.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636 z późn. zm.
2. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 z późn. zm.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika