• Stan prawny na: 2026-05-21
Przy umowie-zleceniu ciąża nie daje takiej ochrony jak przy umowie o pracę, ale może dawać prawo do zasiłku chorobowego i macierzyńskiego, jeśli zleceniobiorczyni podlega ubezpieczeniu chorobowemu.
Kluczowe są: zgłoszenie do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, 90-dniowy okres wyczekiwania dla L4 oraz pozostawanie w ubezpieczeniu w dniu porodu dla zasiłku macierzyńskiego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Umowa-zlecenie jest umową cywilnoprawną, a nie stosunkiem pracy. Podstawowe przepisy dotyczące zlecenia znajdują się w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 734 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
Oznacza to, że zleceniobiorczyni w ciąży nie korzysta automatycznie z ochrony przewidzianej w Kodeksie pracy. W szczególności nie stosuje się do niej zasady z art. 177 § 3 Kodeksu pracy, zgodnie z którą określone umowy o pracę zawarte na czas określony albo na okres próbny przekraczający jeden miesiąc przedłużają się do dnia porodu, jeśli miałyby rozwiązać się po upływie trzeciego miesiąca ciąży.
Przy zleceniu trzeba więc odróżnić dwie kwestie: prawo do świadczeń z ZUS oraz trwałość samej umowy. Nawet jeśli zleceniobiorczyni ma prawo do zasiłku chorobowego, sama umowa-zlecenie może zostać rozwiązana zgodnie z jej postanowieniami i zasadami Kodeksu cywilnego. Ciąża ani zwolnienie lekarskie nie blokują takiego rozwiązania w taki sposób, jak przy umowie o pracę.
Inaczej może być tylko wtedy, gdy zawarta umowa-zlecenie w rzeczywistości ma cechy stosunku pracy, czyli praca jest wykonywana osobiście, w miejscu i czasie wyznaczonym przez zatrudniającego, pod jego kierownictwem i za wynagrodzeniem. W takiej sytuacji można rozważać ustalenie istnienia stosunku pracy, ale wymaga to analizy konkretnych okoliczności.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zleceniobiorczyni może otrzymywać zasiłek chorobowy z tytułu zwolnienia lekarskiego tylko wtedy, gdy podlega ubezpieczeniu chorobowemu. Przy umowie-zleceniu ubezpieczenie chorobowe jest co do zasady dobrowolne, a składka jest finansowana z wynagrodzenia zleceniobiorcy. Zleceniodawca jako płatnik zgłasza do ubezpieczenia i rozlicza składki, ale warto samodzielnie sprawdzić status zgłoszenia w ZUS, np. przez PUE ZUS.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej ubezpieczony dobrowolnie nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Do tego okresu mogą być doliczane wcześniejsze okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła ustawowego limitu albo zachodzi inna przewidziana w ustawie sytuacja. W praktyce należy sprawdzić nie tylko datę zawarcia umowy, ale przede wszystkim datę zgłoszenia do ubezpieczenia chorobowego.
Jeżeli kobieta w ciąży spełnia warunki do zasiłku chorobowego, zwolnienie lekarskie z powodu niezdolności do pracy przypadającej w okresie ciąży jest płatne w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku. Okres zasiłkowy przy niezdolności do pracy w czasie ciąży wynosi do 270 dni. Nie oznacza to jednak, że samo zwolnienie chroni umowę-zlecenie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem.
Zobacz również:
Przy umowie-zleceniu nie ma wynagrodzenia chorobowego wypłacanego przez pracodawcę na zasadach Kodeksu pracy. Od pierwszego dnia niezdolności do pracy przysługuje zasiłek chorobowy, o ile spełnione są warunki ustawowe.
Wypłaty może dokonywać ZUS albo płatnik składek uprawniony do wypłaty zasiłków. Z punktu widzenia zleceniobiorczyni najważniejsze jest to, że świadczenie nie jest zwykłą pensją ze zlecenia, lecz świadczeniem z ubezpieczenia chorobowego. Do jego ustalenia potrzebne są dokumenty rozliczeniowe i dane o podstawie składek, a w praktyce także prawidłowo wystawione e-ZLA.
Podstawę wymiaru zasiłku ustala się zazwyczaj z przeciętnego miesięcznego przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składki chorobowej z 12 pełnych miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy. Jeżeli ubezpieczenie trwa krócej, bierze się pod uwagę pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Przy zmiennym grafiku i różnej liczbie godzin podstawa może więc zależeć od faktycznie osiąganych i oskładkowanych przychodów.
Prawo do zasiłku macierzyńskiego przy umowie-zleceniu nie zależy od posiadania umowy o pracę. Kluczowe jest to, aby poród nastąpił w okresie podlegania ubezpieczeniu chorobowemu. Co istotne, przy zasiłku macierzyńskim nie stosuje się 90-dniowego okresu wyczekiwania tak jak przy zasiłku chorobowym.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 oraz art. 29a ustawy zasiłkowej zasiłek macierzyński przysługuje za okres odpowiadający urlopowi macierzyńskiemu oraz urlopowi rodzicielskiemu. Przy urodzeniu jednego dziecka łączny okres świadczeń dla rodziców może obejmować okres odpowiadający urlopowi macierzyńskiemu i rodzicielskiemu, przy czym część urlopu rodzicielskiego jest nieprzenoszalna dla każdego z rodziców. W praktyce matka jednego dziecka może zwykle wykorzystać okres odpowiadający 20 tygodniom urlopu macierzyńskiego oraz zasadniczo do 32 tygodni urlopu rodzicielskiego, jeżeli drugi rodzic nie korzysta ze swojej nieprzenoszalnej części.
Wysokość zasiłku macierzyńskiego zależy od tego, za jaki okres jest pobierany oraz czy wniosek o wypłatę za okres odpowiadający urlopowi macierzyńskiemu i rodzicielskiemu zostanie złożony w wymaganym terminie. Co do zasady zasiłek za okres odpowiadający urlopowi macierzyńskiemu wynosi 100% podstawy wymiaru, a za okres odpowiadający urlopowi rodzicielskiemu 70% podstawy. Możliwe jest także uśrednienie świadczenia, jeśli zostanie złożony właściwy wniosek w ustawowym terminie.
Najważniejszym krokiem jest sprawdzenie, czy zleceniobiorczyni faktycznie została zgłoszona do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Samo potrącanie składek z wynagrodzenia albo ogólna informacja od zleceniodawcy może nie wystarczyć, jeśli zgłoszenie nie zostało dokonane prawidłowo.
Warto też ustalić, od jakiej daty trwa ubezpieczenie chorobowe, czy nie było przerw w zgłoszeniu oraz jaka jest podstawa wymiaru składek. Ma to znaczenie zarówno dla prawa do płatnego L4 po 90 dniach, jak i dla wysokości zasiłku. Jeżeli umowa ma zostać rozwiązana przed porodem, trzeba liczyć się z ryzykiem utraty prawa do zasiłku macierzyńskiego, ponieważ poród powinien nastąpić w okresie ubezpieczenia chorobowego.
Jeżeli charakter wykonywania pracy bardziej przypomina etat niż samodzielne zlecenie, warto zabezpieczyć dowody: grafiki, wiadomości od koordynatorów, polecenia służbowe, ewidencję godzin, listy obecności i rozliczenia. Mogą mieć znaczenie przy ewentualnym dochodzeniu ustalenia stosunku pracy.
Zobacz również:
Poniższe przykłady pokazują, jak te zasady mogą działać w praktyce przy różnych sytuacjach zleceniobiorczyń.
Pani Anna pracuje w sklepie na umowie-zleceniu od czterech miesięcy. Od początku została zgłoszona do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, a składki były wykazywane w dokumentach ZUS. Po otrzymaniu zwolnienia lekarskiego w ciąży spełnia 90-dniowy okres wyczekiwania, dlatego może ubiegać się o zasiłek chorobowy w wysokości 100% podstawy wymiaru.
Pani Marta ma umowę-zlecenie zawartą na kilka miesięcy i dowiaduje się, że jest w ciąży. Zleceniodawca informuje ją, że umowa zakończy się zgodnie z terminem. Jeśli umowa wygaśnie przed porodem i nie będzie innego tytułu do ubezpieczenia chorobowego, może powstać problem z prawem do zasiłku macierzyńskiego. Sam fakt ciąży nie przedłuży umowy-zlecenia do dnia porodu.
Pani Karolina pracuje na zleceniu według grafiku ustalanego przez kierownika, ma stałe miejsce pracy, musi wykonywać bieżące polecenia i nie może samodzielnie organizować pracy. Mimo nazwy umowy warto przeanalizować, czy w rzeczywistości nie doszło do wykonywania pracy w warunkach stosunku pracy. Jeśli tak, możliwe są dalej idące roszczenia niż przy zwykłym zleceniu.
Co do zasady tak. Umowa-zlecenie nie daje ochrony przed rozwiązaniem takiej jak umowa o pracę. Trzeba jednak sprawdzić treść umowy, okres wypowiedzenia oraz to, czy w praktyce zlecenie nie ma cech stosunku pracy.
Tak, ale tylko po spełnieniu warunków. Zleceniobiorczyni musi podlegać dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu i zasadniczo mieć za sobą 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia. Wtedy zasiłek chorobowy w ciąży wynosi 100% podstawy wymiaru.
Nie w takim znaczeniu jak przy umowie o pracę. Przy zleceniu nie ma wynagrodzenia chorobowego z Kodeksu pracy. Od początku chodzi o zasiłek chorobowy, który wypłaca ZUS albo płatnik składek uprawniony do wypłaty zasiłków.
Zwykle bierze się przeciętny miesięczny przychód stanowiący podstawę składki chorobowej z 12 pełnych miesięcy kalendarzowych przed miesiącem choroby. Jeśli ubezpieczenie trwa krócej, podstawę ustala się z pełnych miesięcy tego ubezpieczenia.
To zależy od tego, czy w dniu porodu istnieje tytuł do ubezpieczenia chorobowego. Przy typowej umowie-zleceniu zakończenie umowy przed porodem może pozbawić prawa do zasiłku macierzyńskiego z tego tytułu.
Przy umowie-zleceniu ciąża nie daje automatycznej ochrony zatrudnienia, ale może dawać realne prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Dla L4 najważniejsze są zgłoszenie do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, 90-dniowy okres wyczekiwania i prawidłowa podstawa składek. Dla zasiłku macierzyńskiego kluczowe jest pozostawanie w ubezpieczeniu chorobowym w dniu porodu.
W opisanej sytuacji najrozsądniej jest sprawdzić w ZUS datę zgłoszenia do chorobowego, historię składek, podstawę wymiaru oraz warunki rozwiązania umowy. Jeżeli sposób wykonywania pracy wskazuje na podporządkowanie podobne do etatu, warto rozważyć także analizę pod kątem ustalenia stosunku pracy.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1999 r., I PKN 307/99
3. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
4. Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory i słownik.