Zwolnienie chorobowe po poronieniu, nowa ciąża i przerwa w zwolnieniu

Podstawa prawna

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

„Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby (...), nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – nie dłużej niż przez 270 dni.”

Z kolei art. 9 ust. 2 tej samej ustawy stanowi, że:

„Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.
Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży.”

Masz problem prawny? Kliknij tutaj i zapytaj prawnika ›

Czy jednodniowa przerwa jest konieczna

Lekarz miał rację, że jednodniowa przerwa między zwolnieniami pozwala rozpocząć nowy okres zasiłkowy, liczony od początku (270 dni). W takim przypadku ZUS ani pracodawca nie powinni zakwestionować tego rozwiązania, ponieważ prawo wyraźnie dopuszcza przerwę nie dłuższą niż 60 dni między różnymi niezdolnościami do pracy.

Może się jednak zdarzyć, że ZUS zwróci się do pracodawcy o wyjaśnienie, dlaczego nie złożono druku Z-3 obejmującego dzień przerwy. To typowa procedura kontrolna, która nie oznacza kwestionowania prawa do świadczenia. Po tej przerwie powstanie nowy okres zasiłkowy w wymiarze 270 dni.

Alternatywne rozwiązanie bez przerwy

Przerwa w zwolnieniu nie jest jednak obowiązkowa. Jeśli kobieta nieprzerwanie przebywa na zwolnieniu od dnia poronienia (np. od 22 sierpnia do 30 listopada), a kolejne zwolnienie od 1 grudnia otrzyma z kodem B (ciąża), to cały ten okres można potraktować jako jeden ciągły okres niezdolności do pracy. W takim wypadku okres zasiłkowy automatycznie wydłuży się z 182 dni do 270 dni, z uwagi na to, że w trakcie niezdolności do pracy wystąpiła ciąża.

Po upływie tych 270 dni — jeśli ciąża nadal trwa — można złożyć wniosek do ZUS o świadczenie rehabilitacyjne, które przysługuje aż do dnia porodu. Wniosek warto złożyć co najmniej 6 tygodni przed końcem okresu zasiłkowego, aby uniknąć przerwy w wypłacie świadczeń.