• Stan prawny na: 2026-05-26
O tym, czy żołnierza obejmują stare czy nowe zasady emerytury wojskowej, decyduje przede wszystkim data pierwszego powołania do zawodowej służby wojskowej albo służby kandydackiej, a nie sama data odbycia zasadniczej lub nadterminowej służby wojskowej.
Wyjaśniamy, kiedy przerwa w służbie nie szkodzi, kiedy trzeba stosować system po 2012 r., czy składa się oświadczenie o wyborze zasad oraz jakie dokumenty mają znaczenie przy ustalaniu wysługi.

Emerytury wojskowe reguluje ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Świadczenie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, jeżeli w dniu zwolnienia spełnia warunki ustawowe dotyczące wysługi i nie zachodzi ustawowa przeszkoda do przyznania świadczenia.
Podstawowe rozróżnienie dotyczy daty pierwszego powołania do zawodowej służby wojskowej albo służby kandydackiej. Jeżeli nastąpiło ono przed 1 stycznia 2013 r., żołnierz co do zasady pozostaje w starym systemie, w którym prawo do emerytury powstaje po 15 latach służby wojskowej w Wojsku Polskim. Jeżeli pierwsze powołanie do zawodowej służby wojskowej lub służby kandydackiej nastąpiło po 31 grudnia 2012 r., stosuje się system nowy, czyli emeryturę po co najmniej 25 latach służby wojskowej.
Ważne jest, że obecnie w nowym systemie nie obowiązuje już warunek ukończenia 55 lat. Starsze artykuły i pisma mogą nadal zawierać tę informację, ale na aktualny stan prawny decydujące jest 25 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim.
Ustawa przewiduje też wyjątki. Nowego rozdziału nie stosuje się m.in. do żołnierza pełniącego służbę kandydacką w dniu 1 stycznia 2013 r., jeżeli został powołany do zawodowej służby bezpośrednio po jej ukończeniu, ani do osoby, która przed powołaniem do wojska pełniła określoną służbę mundurową rozpoczętą przed 1 stycznia 2013 r., np. w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Najwięcej wątpliwości pojawia się u osób, które przed 2010 r. odbyły zasadniczą służbę wojskową, następnie pełniły nadterminową zasadniczą służbę wojskową, a po kilku latach wróciły do wojska jako żołnierze zawodowi. Nadterminowa zasadnicza służba wojskowa była szczególną formą czynnej służby wojskowej, ale nie zawsze była równoznaczna z zawodową służbą wojskową w rozumieniu przepisów emerytalnych.
Dlatego trzeba odróżnić pierwsze powołanie do jakiejkolwiek służby wojskowej od pierwszego powołania do zawodowej służby wojskowej albo służby kandydackiej. Jeżeli żołnierz pełnił służbę zasadniczą i nadterminową w latach 2005-2009, został zwolniony do cywila, a pierwsze powołanie do zawodowej służby nastąpiło dopiero w 2018 r., to co do zasady należy liczyć się z nowym systemem, chyba że dokumenty potwierdzają wcześniejszy status zawodowy, służbę kandydacką albo inny wyjątek ustawowy.
Inaczej może być, gdy żołnierz nadterminowy od 1 stycznia 2010 r., po wyrażeniu wymaganej zgody, stał się żołnierzem zawodowym albo gdy jeszcze przed 2013 r. został skutecznie powołany do zawodowej służby wojskowej. Wtedy data pierwszego powołania może uzasadniać stare zasady.
W praktyce decydują: kontrakty, rozkazy personalne, świadectwa służby, dokumenty o wyznaczeniu na stanowisko, książeczka wojskowa i zaświadczenia z jednostki. Podobne problemy dokumentacyjne występują przy sprawach o doliczenie nauki i służby wojskowej do stażu.
Przerwa w służbie sama w sobie nie odbiera prawa do emerytury wojskowej i nie przenosi automatycznie żołnierza do nowego systemu. Jeżeli przed przerwą żołnierz był już powołany do zawodowej służby wojskowej przed 1 stycznia 2013 r., późniejszy powrót do wojska nie powinien samodzielnie przekreślać starych zasad.
Jeżeli natomiast wcześniejsza służba była wyłącznie zasadnicza lub nadterminowa, a pierwsze powołanie do służby zawodowej nastąpiło po 31 grudnia 2012 r., sama przerwa nie jest kluczowa. Kluczowe jest to, że pierwsze powołanie do służby zawodowej nastąpiło już w nowym stanie prawnym.
Nie składa się dowolnego oświadczenia, którym można wybrać stare zasady tylko dlatego, że są korzystniejsze. System wynika z ustawy. Jeżeli żołnierz został objęty starymi zasadami, nie musi składać odrębnego oświadczenia, aby je „uruchomić”.
Oświadczenie może być potrzebne wtedy, gdy ustawa daje prawo wyboru sposobu ustalenia emerytury. Dotyczy to m.in. żołnierza powołanego po raz pierwszy przed 1 stycznia 2013 r., który chce wybrać ustalenie emerytury według zasad przewidzianych dla systemu po 2012 r. Oświadczenie składa się do wojskowego organu emerytalnego najpóźniej w dniu złożenia wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego.
Szczególny wybór przewidziano także dla żołnierzy przyjętych do służby po raz pierwszy po 1 stycznia 1999 r. i przed 1 października 2003 r. W takich sprawach przed złożeniem wniosku warto porównać warianty, bo wybór może mieć znaczenie finansowe.
W starym systemie emerytura wynosi 40% podstawy wymiaru za 15 lat służby wojskowej i wzrasta zasadniczo o 2,6% podstawy wymiaru za każdy dalszy rok służby. Ustawa przewiduje również podwyższenia za określone szczególne warunki służby, np. dla personelu latającego, załóg okrętów, nurków, skoczków spadochronowych, saperów, służby wywiadowczej za granicą, oddziałów specjalnych oraz za służbę w strefie działań wojennych.
W nowym systemie emerytura wynosi 60% podstawy wymiaru za 25 lat służby i wzrasta o 3% za każdy dalszy rok. Podstawą wymiaru jest średnie uposażenie należne przez kolejne 10 lat kalendarzowych wybrane przez żołnierza, a jeżeli ich nie wskaże - przez 10 lat poprzedzających rok zwolnienia ze służby. W obu systemach emerytura bez dodatków nie może co do zasady przekroczyć 75% podstawy wymiaru.
Okresy zatrudnienia cywilnego i składki w ZUS trzeba analizować osobno, ponieważ ich wpływ na emeryturę wojskową zależy od daty przyjęcia do służby i szczegółowych przepisów. Więcej na ten temat omawia zagadnienie cywilnej emerytury dla emeryta wojskowego.
Do ustalenia właściwych zasad warto przygotować: książeczkę wojskową, świadectwa służby, kontrakty nadterminowe, rozkazy personalne o powołaniu i zwolnieniu, dokumenty o wyznaczeniu na stanowisko, zaświadczenia z jednostki lub archiwum wojskowego oraz dokumenty z innych formacji mundurowych, jeżeli żołnierz wcześniej w nich służył.
Wniosek rozpoznaje właściwy wojskowy organ emerytalny. To on ustala prawo do świadczenia, wysługę i wysokość emerytury. Jeżeli decyzja pomija ważne okresy albo błędnie kwalifikuje rodzaj służby, należy sprawdzić pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia.
Przykłady pokazują, jak duże znaczenie ma dokładny status żołnierza, a nie tylko data rozpoczęcia służby wojskowej.
Dariusz odbył zasadniczą służbę w 2005 r., a następnie służbę nadterminową do 2009 r. Do zawodowej służby wojskowej został powołany dopiero w 2018 r. Jeżeli dokumenty nie potwierdzają wcześniejszego statusu zawodowego lub służby kandydackiej, powinien zakładać stosowanie nowych zasad. Wcześniejsza służba może jednak wymagać uwzględnienia przy ustalaniu wysługi lub wysokości świadczenia.
Tomasz jako żołnierz nadterminowy wyraził zgodę na kontynuowanie służby i od 1 stycznia 2010 r. stał się żołnierzem zawodowym. Po kilku latach odszedł z wojska, a potem wrócił. Przerwa nie przekreśla starych zasad, bo pierwsze powołanie do służby zawodowej miało miejsce przed 2013 r.
Ewa od 2008 r. pełniła służbę w Policji, a w 2015 r. została powołana do zawodowej służby wojskowej. Mimo powołania do wojska po 2012 r. wcześniejsza służba mundurowa rozpoczęta przed 2013 r. może pozwalać na wyłączenie nowych zasad, jeżeli spełnia warunki ustawowe.
Nie zawsze. Decyduje przede wszystkim pierwsze powołanie do zawodowej służby wojskowej albo służby kandydackiej. Sama zasadnicza służba wojskowa może mieć znaczenie dla wysługi, ale nie przesądza automatycznie o starym systemie.
Nie należy tego przyjmować automatycznie. Służba nadterminowa była szczególną formą czynnej służby wojskowej. Dopiero dokumenty mogą potwierdzić, czy i kiedy doszło do powołania do zawodowej służby wojskowej.
Sama przerwa nie szkodzi. Ma znaczenie to, czy przed przerwą żołnierz był już powołany do służby zawodowej przed 1 stycznia 2013 r. Jeżeli nie, powrót po 2012 r. może oznaczać nowe zasady.
Nie. Obecnie wystarczy co najmniej 25 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim. Wymóg ukończenia 55 lat jest nieaktualny.
Jeżeli ustawa daje prawo wyboru sposobu ustalenia emerytury, oświadczenie składa się do właściwego wojskowego organu emerytalnego najpóźniej przy wniosku o emeryturę. Nie każdy żołnierz ma jednak prawo wyboru.
Najważniejsze są rozkazy personalne, kontrakty, świadectwa służby, książeczka wojskowa, zaświadczenia jednostki i dokumenty potwierdzające ewentualną służbę kandydacką lub służbę w innej formacji mundurowej.
Przy emeryturze wojskowej po służbie zasadniczej lub nadterminowej nie wystarczy ustalić, że żołnierz służył przed 2013 r. Trzeba sprawdzić, czy przed 1 stycznia 2013 r. był powołany do zawodowej służby wojskowej, służby kandydackiej albo korzysta z ustawowego wyjątku. Jeżeli pierwsze powołanie do służby zawodowej nastąpiło dopiero po 31 grudnia 2012 r., zasadą jest system 25 lat.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 305 - Dziennik Ustaw.
2. Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 825 - Dziennik Ustaw.
3. Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ISAP.
4. Wyrok WSA w Krakowie z 2 czerwca 2009 r., III SA/Kr 1297/08 - dotyczący charakteru nadterminowej zasadniczej służby wojskowej.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika