Przyjęcie najkorzystniejszych lat pracy przy wyliczeniu wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego

Zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury lub renty

Zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury (renty) zostały określone w art. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.jedn.: Dz. U. 2004 r. Nr 39 poz. 353; dalej jako u.e.r.). Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury (renty) uwzględnia się przychód, stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z okresu ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok zgłoszenia wniosku o emeryturę (rentę).

Przykład:

Wniosek zostaje zgłoszony dnia 1 marca 2002 r. Celem ustalenia podstawy wymiaru emerytury (renty) należy złożyć dokumenty określające zarobki z okresu od 1 stycznia 1982 r. do 31 grudnia 2001 r.

Przy uwzględnianiu podstawy wymiaru składki z 10 lat kalendarzowych uwzględnia się następujące zasady:

• lata te muszą następować kolejno po sobie,
• brak jest możliwości wyłączenia „niepełnych” lub „pustych” lat (tj. okresów, kiedy składka na ubezpieczenie społeczne nie była opłacana) z okresu, z którego jest ustalana podstawa wymiaru emerytury – art. 16 u.e.r.,
• nie uwzględnia się jednakże lat kalendarzowych, w których ubezpieczony przez cały rok pozostawał w ubezpieczeniu za granicą (art. 18 ust. 2 u.e.r.).

Z dowolnych 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku. Nie muszą to być lata następujące po sobie, a ustalenia według tej zasady dokonuje się tylko na wniosek uprawnionego (art. 15 ust. 6 u.e.r.). Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia z okresu 20 lat kalendarzowych można wskazać również te lata, w których ubezpieczony przebywał w ubezpieczeniu przez okres krótszy niż rok - jeżeli jest to dla niego korzystne. Można również – na jego wniosek – pominąć te lata, w których przebywał w ubezpieczeniu przez cały rok. Ubezpieczony nie może natomiast wskazać tzw. roku pustego, a więc takiego, w którym udowodni okres pozostawania w ubezpieczeniu, natomiast nie przedstawi dowodów wymaganych do ustalenia podstawy wymiaru emerytury (renty).

„Art. 16. Przy ustalaniu kolejnych 10 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2, przyjmuje się lata kalendarzowe następujące bezpośrednio po sobie, chociażby ubezpieczony w niektórych z tych lat przez okres roku lub w okresie krótszym niż rok nie pozostawał w ubezpieczeniu”.

Odpowiadając na Pana pytanie – nie ma takiej możliwości, aby wskazał Pan 10 lat z wyłączeniem okresu urlopu bezpłatnego

Zobacz również: Powrót do pracy po zasiłku rehabilitacyjnym

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.