Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z emeryturą?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Emerytura w kraju a praca w Anglii

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2020-09-14

W tym roku chcę złożyć wniosek o emeryturę (35 lat pracy w Polsce). Pracuję nadal w Anglia i chcę jeszcze pozostać w pracy ok. roku. Jak mogę otrzymać emeryturę w kraju i kontynuować pracę w Anglii?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.


Emerytura w kraju a praca w Anglii

Prawo do emerytury i prawo do jej wypłaty

W polskim prawie emerytalnym należy odróżnić nabycie prawa do emerytury od prawa do wypłaty emerytury. Prawo do emerytury otrzyma Pani po osiągnięciu wieku. Prawo do wypłaty emerytury od dnia spełnienia wszystkich warunków:

  • skończenia wieku,
  • złożenia wniosku,
  • rozwiązania stosunku pracy.

Zawieszenie prawa do emerytury z powodu kontynuowania pracy

Zgodnie z treścią art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1383 ze zm.) prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.

W wyroku z dnia 11 marca 2004 roku, sygn. akt II UK 276/03, Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że „cel nowelizacji art. 103 ust. 2A zmierza do wymuszenia na pracodawcy świadomej decyzji co do ponownego zatrudnienia osoby z ustalonym prawem do emerytury. Ustawodawca ma prawo wprowadzać czy też modyfikować zasady zawieszalności świadczeń emerytalno-rentowych, mając na uwadze aspekty społeczno-ekonomiczne, w tym aktualne tendencje na rynku pracy, co w żadnym stopniu nie narusza zasady demokratycznego państwa prawa, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej wyrażonej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”. Ponadto Sąd Najwyższy wywiódł, że „regulacja ta nie narusza zasady ochrony praw nabytych potwierdzonej art. 67 ust. 1 Konstytucji RP, albowiem nie pozbawia ona osób zainteresowanych prawa do emerytury, lecz oddziela nabycie prawa do emerytury w wyniku ziszczenia się ryzyka ubezpieczeniowego (dożycie odpowiedniego wieku) od zawieszenia świadczenia w razie kontynuacji zatrudnienia bez rozwiązania stosunku pracy. W przypadku istnienia przyczyny zawieszenia świadczenia (kontynuowanie zatrudnienia) konsekwencją zawieszenia prawa do świadczenia jest wstrzymanie jego wypłaty, jednak ustanie tej przyczyny powoduje wznowienie wypłaty świadczenia od miesiąca jej ustania”.

Wybór między pracą za wynagrodzeniem a emeryturą

Taka interpretację art. 103a ustawy emerytalnej potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 marca 2011 roku w sprawie II UK 299/10. Wyrok ten dotyczył wprawdzie interpretacji art. 103 ust. 2a ww. ustawy, jednak zachował aktualność w zakresie interpretacji mającego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 103a tej ustawy. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy stwierdził, że skutkiem zastosowania w okresie obowiązywania art. 103 ust. 2a ustawy emerytalnej było to, że osoba ubiegająca się o prawo do emerytury kontynuująca zatrudnienie na rzecz pracodawcy, u którego wykonywała ją przed nabyciem prawa do emerytury, z dniem spełnienia warunków niezbędnych do nabycia prawa do wnioskowanego świadczenia, prawo to nabywała, jednakże realizacja tego prawa następowała dopiero po rozwiązaniu stosunku pracy.

Zasadą jest, że pracownikowi, który nabył prawo do emerytury przysługuje jedno świadczenie – albo emerytura z ubezpieczenia społecznego, albo wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia. Pracownik, który osiągnął wiek emerytalny, może wybrać albo status emeryta, albo zachować – pomimo nabycia prawa do emerytury – status pracowniczy. Nie może jednak łączyć bez ograniczeń statusu emeryta i pracownika, a więc otrzymywać równocześnie świadczenia z tytułu utraty zdolności do dotychczasowej pracy (osiągnięcie wieku emerytalnego jest bowiem uznawane za równoznaczne z utratą zdolności do zarobkowania własną pracą) i wynagrodzenia z tytułu kontynuowania zatrudnienia, do wykonywania którego pracownik utracił zdolność. Z omawianego przepisu ustawy emerytalnej, jak podkreślił Sąd Najwyższy w ww. uchwale, nie tyle wynika obowiązek rozwiązania stosunku pracy przez pracownika, który nabył prawo do emerytury, ile obowiązek dokonania przez niego wyboru, czy decyduje się na emeryturę, czy też na pozostawanie w stosunku pracy, a jego istotą jest wyeliminowanie równoczesnego pobierania dwu świadczeń – emerytury i wynagrodzenia za pracę w pełnej wysokości.

Innymi słowy osoba ubiegająca się o emeryturę i pozostająca w zatrudnieniu musi liczyć się z tym, że z dniem spełnienia wszystkich ustawowych warunków niezbędnych do nabycia prawa do wnioskowanego świadczenia wprawdzie prawo to uzyska, jednakże realizacja tego prawa na jej rzecz (wypłata świadczenia) nastąpi dopiero wówczas, gdy rozwiąże ona stosunek pracy łączący ją z pracodawcą (pracodawcami), na którego rzecz świadczyła pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W przeciwnym razie prawo do emerytury ulegnie zawieszeniu, skutkując wstrzymaniem jego realizacji do czasu rozwiązania stosunku pracy.

Konieczność rozwiązania stosunku pracy

Wykładnia językowa art. 103 ust. 2a ustawy emerytalnej, obecnie art. 103a tej ustawy, wskazuje jednoznacznie, iż przepis ten zawsze rodzi skutek zawieszający prawo do emerytury (polegający na wstrzymaniu wypłaty świadczenia) w sytuacji kontynuowania przez ubezpieczonego zatrudnienia bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na którego rzecz wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury ustalonym w decyzji organu rentowego.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do świadczeń powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, natomiast w myśl art. 129 ust. 1 tej ustawy świadczenia wypłaca się, poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu

Musi Pani przedstawić w ZUS-ie zaświadczenie, że w dniu składania wniosku o emeryturę (po osiągnięciu wieku) nie pozostaje w stosunku pracy.

Z racji tego, że mieszka w UK, tam powinna Pani składać wniosek o przyznanie świadczenia. Po tym okresie może Pani spokojnie na nowo podjąć zatrudnienie – bez ograniczenia.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »


Podobne materiały

Czy mam prawo do świadczenia przedemerytalnego?

Czy mam prawo do świadczenia przedemerytalnego?

Mam 55 lat. Zostałam zwolniona 8 miesięcy temu. Rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło przez pracodawcę; w świadectwie jest wpisane – art. 30...

Utrata emerytury za popełnienie przestępstwa

Odszedłem ze służby w PSP i przeszedłem na wcześniejszą emeryturę. W tym roku popełniłem przestępstwo (jazda pod wpływem alkoholu). Czy...

 

Zaliczenie lat pracy za granicą do stażu w Polsce bez udokumentowania składek

Proszę o wykładnię art. 86 o zaliczeniu lat pracy za granicą do stażu w Polsce – bez udokumentowania składek na ubezpieczenie.

 

Prawo do emerytury w Polsce a okresy składkowe w Niemczech

Nabyłam prawo do emerytury w wieku 60 lat, ale od 6 lat mieszkam i pracuję w Niemczech. Według przepisów powinnam rozwiązać umowę...

 

Przeliczenie wcześniejszej emerytury po osiągnięciu wieku emerytalnego

Przeliczenie wcześniejszej emerytury po osiągnięciu wieku emerytalnego

5 lat temu złożyłam wniosek o wcześniejszą emeryturę. ZUS mi ją przyznał, lecz aby ją otrzymywać, miałam rozwiązać umowę o pracę. Umowy...

Wyjazd za granicę do pracy na emeryturze

Od miesiąca jestem na emeryturze (data mojego ur. 1957), mam 40 lat pracy. Chciałabym wyjechać do pracy za granicę do Anglii. Czy muszę powiadomić o tym...

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »